Kati Simon werkt al meer dan vier jaar als onderwijsassistent bij ADRENALINE Dance. Hoewel het congrescircuit door de COVID-19-pandemie in het verleden is gepauzeerd, heeft ze in het verleden de kans gehad om te dansen naast notabelen uit de industrie als Sonya Tayeh, Nick Bass, Sarah Reich en meer. En volgens Simon komt er veel meer bij kijken dan alleen dansen. Als je uitkijkt naar je volgende congres, lees dan hoe het echt is om een weekend als congresassistent door te brengen.
Zoals verteld aan Cadence Neenan
donderdag
Omdat ik dit al een tijdje doe, is mijn inpakroutine elk weekend ongeveer hetzelfde: danskleding, een paar leukere outfits voor wedstrijden en natuurlijk al mijn dansschoenen.
Ik doe ook wat maaltijden. Ik neem meestal snacks mee voor het ontbijt, aangezien ik het druk heb tijdens de lessen, en ik probeer ook een zelfgemaakte maaltijd mee te nemen voor het avondeten. Ik probeer eten in te pakken, want als ik dat niet doe, heb ik meestal alleen tijd om eten van het hotel te halen. Dan ga ik naar het vliegveld.
Tijdens mijn vlucht zal ik de schema's voor alle assistenten samenstellen - ik ben de hoofdassistent, dus het maken van onze schema's maakt deel uit van mijn werk. Ik probeer het uit te spreiden, dus we leren allemaal verschillende genres, verschillende niveaus.
Ik land rond 18.00 uur in L.A. Als we eenmaal bij het hotel zijn, werken wij (de assistenten) samen met het receptieteam om de receptieruimte samen te stellen: de koopwaar, de welkomsttassen, dat alles. Als we klaar zijn met het organiseren van alles, proberen we vroeg in slaap te vallen.
Simon in gesprek met een lid van de Sparks, de jongste leeftijdsgroep bij ADRENALINE (Kathleen McPherson, met dank Simon)
vrijdag
We beginnen onze dag om 7.30 uur. We ontmoeten elkaar meestal ongeveer een half uur voordat de wedstrijd daadwerkelijk begint, zodat we allemaal kunnen praten over hoe onze rollen er overdag zullen uitzien.
Voor het eerste deel van de dag ben ik bezig met het voorbereiden van awards. Ik zit backstage bij de wedstrijd en schrijf de score op die elke routine krijgt. Het kan een beetje vervelend worden, alleen omdat ik alleen in het donkere backstage zit.
Na het voorbereiden van de prijzen, ben ik bezig met auditing, wat mijn grootste verantwoordelijkheid is. Als ik auditie doe, zit ik tijdens de wedstrijd bij de juryleden en configureer ik alle prijzen. Ik zorg ervoor dat er geen fouten zijn met de score van de juryleden en schrijf alle statistieken op voor de competitie. Er is veel druk, omdat ik constant driemaal controleer of alle statistieken correct zijn ingevoerd en dat alle beloningen correct zijn geconfigureerd.
Zoals je kunt zien, dans ik op vrijdag eigenlijk niet. Om eerlijk te zijn, zou ik zeggen dat de onderwijs- en assisterende kant misschien 40 procent van de baan uitmaakt. Veel ervan is hardlopen, dingen zoals het voorbereiden van prijzen en auditing.
Voor mijn laatste dienst van de dag heb ik pauze. Ik krijg niet altijd zulke pauzes. Het hangt af van het schema voor het weekend en hoeveel assistenten er komen, want hoe minder assistenten er zijn, hoe meer tijd we moeten besteden aan werken. ADRENALINE is erg goed in het aantrekken van extra assistenten, zodat we allemaal pauzes kunnen krijgen. Daarna ga ik vroeg naar bed.
Simon demonstreert een combinatie (Morgan Holton, met dank Simon)
zaterdag
Zaterdagochtend is de eerste keer dat het hele team bij elkaar is, dus we rennenhoe de rest van het weekend eruit gaat zien. Dan openen we de deurennaar de balzaal, houd de welkomstceremonie en de conventie begint officieel!
Het eerste deel van mijn dag werk ik met de Sparks, onze jongste leeftijdsgroep. Ik geef hun allereerste les van het weekend, wat erg leuk is. Ze krijgen de kans om op te treden tijdens onze slotshow, dus ik leer ze hun dans. Aan het einde van de les geven we ze alle shirts met 'Sparks' erop, en de meeste studenten vragen me om hun shirt te signeren of een foto te maken - zo schattig!
Van daaruit assisteer ik Caroline Lewis-Jones met theaterjazz, Nick Palmquist met jazz-plus en Nick Bass met hiphop. Voor lange dagen als deze is het fysieke aspect waarschijnlijk het meest uitdagende deel - vijf, zes uur per dag dansen, en dat bewust kunnen doen. Sommige mensen beschouwen assisteren als gewoon les nemen en dansen op het podium, maar het is zoveel meer dan dat. Ik moet alles volledig demonstreren voor het hele uur van de les, en bovendien moet ik op de kamer letten. Zijn de studenten en de docenten allemaal in orde? Zijn de muziekniveaus in orde of moet ik het geluidssysteem aanpassen? Of, als een kind een bloedneus krijgt, is het mijn taak om ze naar de juiste persoon of naar de badkamer te leiden.
Simon leidt een klas op het congres (Dizzy Graham, met dank Simon)
Daarna help ik onze studiebeursauditieklas te geven. Ik begin met iedereen de auditiezin te leren. Alle winnaars van deze beurzen treden op in onze laatste show, dus we zijn op zoek naar dansers waarvan we weten dat we er goed mee kunnen samenwerken. We gaan de repetitie in nadat we de winnaars van de beurs hebben gekozen, wat erg leuk is. Het is een grote productie met dansers uit alle verschillende leeftijdsgroepen en studio's, die nog nooit eerder samen hebben gedanst.
Daarna ga ik naar mijn kamer, ga snel douchen en trek mijn wedstrijdkleding aan. Dan moet ik meteen weer meedoen aan de competitie - meer prijzen voorbereiden, vanavond. Op zaterdag zijn we gefocust op groepswedstrijden, dus ik ben verantwoordelijk voor het organiseren van studioprijzen.
Tegen het einde van zaterdag ben ik een beetje opgelucht dat ik klaar ben. Competitie is echt gaaf, om nummers van alle verschillende studio's en steden te zien. Maar de uren zijn erg lang, dus tegen zaterdagavond ben ik klaar om naar bed te gaan zodra we klaar zijn.
Simon demonstreert choreografie (Dizzy Graham, met dank aan Simon)
zondag
Zondagochtend assisteer ik voornamelijk - Jason Ambrose met ballet, Chris Jacobsen met tekst, nog een balletles met Jason en dan Nick DiNicolangelo met tap. Op die manier tussen de lessen doorgaan kan stressvol zijn, maar als de les eenmaal begint, is het meestal vrij gemakkelijk voor mij om aanwezig te zijn. Mijn laatste les van de dag is bij de Sparks, waar ik onze dans bekijk voor het laatste optreden.
Tijdens onze zondagse lunchpauze repeteren de andere assistenten en ik met de beurswinnaars voor de laatste show. Nadat we de repetitie hebben afgerond, kunnen we even chillen om te eten en een praatje te maken.
Daarna maken we ons klaar voor de voorstelling. Ik ontmoet de Sparks, en ik maak ze klaar om backstage te gaan. Het is een heel leuk moment, net voordat de show begint. Zodra de show is afgelopen, kondigen we nog een paar prijzen en beurzen aan, en dan komt de faculteit terug om de show af te sluiten.
Na de show neem ik afscheid van onze gasten en van het team. Ik en een paar van de andere assistenten, meestal Uber, gaan meestal samen naar het vliegveld, en soms gaan we eten om bij te praten over hoe het weekend is verlopen.
Als ik thuiskom, ga ik meestal meteen naar bed. Ik pak misschien een beetje uit, maar eerlijk gezegd maak ik mijn koffer meestal pas de volgende ochtend open. Ik probeer niets te plannen voor maandag, zodat ik die dag kan gebruiken om te herstellen. Maar tegen de tijd dat donderdag komt, ben ik klaar om weer te gaan.