Camille's grootmoeder was dol op Duke's mayonaise en kostuumjuwelen door Amy C. EvansCamille's grootmoeder hield van Duke's mayonaise en kostuumjuwelen door Amy C. Evans | Krediet: Camille's grootmoeder hield van Duke's mayonaise en kostuumjuwelen door Amy C. EvansVerschillende vrienden kwamen onlangs langs en verrasten me met een schilderij van een pot Duke's Mayonaise. Ik heb het ingelijst en boven mijn schoorsteenmantel gehangen. 'Je schoorsteenmantel?' vroeg mijn moeder.
Ik ben niet de enige met een Duke's kunstcollectie. Als Erin Hatcher, brand manager voor Duke's Mayonaise bij de C.F. Sauer Co. in Richmond, Virginia, vertelde me dat het bedrijf elk jaar talloze schilderijen van Duke's ontvangt, naast brieven van fans en pitches voor tv-commercials. Dat is geen nieuw fenomeen. Nadat Eugenia Duke in 1917 haar eerste onderneming, Duke's Sandwiches, oprichtte in Greenville, South Carolina, werd ze overspoeld met brieven van soldaten die gestationeerd waren in het nabijgelegen Camp Sevier. Thuis na de Eerste Wereldoorlog vroegen ze om haar mayonaiserecept: olie, eidooiers en ciderazijn (voor tang) maar geen suiker (die in oorlogstijd op rantsoen was).
Het is hetzelfde recept dat tegenwoordig wordt geprezen - deels om redenen die bijna een eeuw geleden voor het eerst aan populariteit wonnen. De mayonaise van Eugenia Duke, die wordt verkocht aan lunchbalies van drogisterijen in Greenville, legerkantines, textielfabrieken en de Duke Tea Room in het Ottaray Hotel, is al lang een gelijke kans - thuis op sandwiches met wit brood en rauwkost.
Duke's is een monarch voor het volk. En een koninklijke portret hoort boven de schoorsteenmantel.