Wat zou u doen als iemand u een cheque van $ 10.000 overhandigde? Ga je shoppen in Parijs? Koop een nieuwe auto? Of je dromen helemaal volgen naar Israël om een geheel nieuwe benadering van dans maken en beweging te leren?
Doug Letheren, 23, koos voor de laatste. Vers van de Juilliard School in New York, is hij al uitgekozen door dansers als Mikhail Baryshnikov. Afgelopen voorjaar nomineerde Baryshnikov Doug voor een Movado Future Legends Award, die jaarlijks wordt uitgereikt aan vier jonge artiesten met een buitengewone belofte. Met de eer ontving Doug een cheque van $ 10.000. Nu gebruikt deze dynamische danser met een poëtische ziel zijn onderscheiding om zichzelf als kunstenaar te pushen.
Doug groeide op in Manchester, NH. Op 7-jarige leeftijd nam hij zijn eerste dansles - een funk, MC Hammer-achtige les voor jongens - en voelde zich meteen thuis. Hij ging door met dansen toen hij naar de prestigieuze St. Paul’s kostschool in Concord, NH ging. Doug bracht zijn eerstejaarsopleiding door aan het Conservatoire Nationale de la Region in Rennes, Frankrijk, en kwam terug om auditie te doen voor Juilliard.
Hij maakte vanaf het begin indruk op zijn Juilliard-leraren. 'Hij is een buitengewoon charismatische artiest met het potentieel om een belangrijke danskunstenaar te worden', zegt Lawrence Rhodes, directeur van de dansafdeling van de school. Terwijl hij nog een tweedejaars was, was Doug een van de weinige dansers die waren geselecteerd om op te treden in Baryshnikovs Hell’s Kitchen Dance. Hij trad ook op met het Public Dance Theatre - nu Borderline Dance Circle genaamd - een gezelschap dat dans wil brengen naar verarmde gemeenschappen. Een reis van een maand met PDT, om les te geven en op te treden in Peru, hielp Dougs perspectief op dans vorm te geven.
'We zijn een getto in Lima binnengegaan', zegt hij. “Het was een echte sloppenwijk met stoffige hutjes van afval. Tijdens het laatste optreden waren we doodmoe, maar we gaven alles. ' Op dat moment realiseerde hij zich dat dans bedoeld was om te delen, dat het een grotere impact zou kunnen hebben.
In de hoop de visie en vaardigheid te ontwikkelen om een verschil te maken, besloot Doug naar Israël te gaan om te dansen met het Batsheva Dance Ensemble. Hij wordt niet alleen begeleid door artistiek directeur Ohad Naharin (een van zijn helden), hij zal ook choreograferen. (Batsheva voorziet zijn dansers van alles wat ze nodig hebben om hun visioenen uit te voeren.)
Doug wil zijn hart blijven volgen. “Dans is in veel opzichten een educatief programma, een outreach-programma”, zegt hij. “Het kan een spiegel zijn die je laat voelen en nadenken. En dat kan verandering inspireren. '