Maggie Kudirka
(foto © Lucas Chilczuk)
Af en toe komt er een danseres langs die niet alleen indruk op ons maakt met haar kracht op de dansvloer, maar ook met haar uithoudingsvermogen en kracht als ze eraf is. Maggie Kudirka is een van die dansers. In juni, na zijn afstuderen met een BFA in dans aan de Towson University en lid te zijn geworden van The Joffrey Concert Group in NYC, werd bij Maggie, 23 jaar oud, de diagnose borstkanker gesteld. Bovendien had haar familie niet het geld om haar behandelingen te betalen. In plaats van zich daar door te laten ontmoedigen, noemde Maggie zichzelf de 'Bald Ballerina' en ging ze naar sociale media om haar verhaal te delen. Tijdens het proces hoopte ze zowel geld in te zamelen voor haar medische rekeningen als het bewustzijn te vergroten dat jonge, gezonde mensen nog steeds gevaar lopen.
Dansgeest sprak met Maggie over hoe het tot nu toe gaat.
Dansgeest: Wanneer en hoe kwam u erachter dat u borstkanker had?
Maggie Kudirka: Eind februari zag ik een knobbel. Ik maakte me klaar om op tournee te gaan met de Joffrey Concert Group, en we deden veel partnerwerk en versterkte het bovenlichaam, dus ik nam aan dat ik net een borstspier had getrokken of zoiets. Ik dacht er niets van. In maart voelde ik tijdens het dansen een knal in mijn borstbeen, en ik dacht dat ik dezelfde spier weer had getrokken. Ik ging naar onze fysiotherapeut, die het ermee eens was, en zei dat ik hem moest laten rusten. Maar weken later, met veel rust, werd het er niet beter op. Toen ik in mei klaar was met het seizoen, ging ik naar een sportarts, die me vertelde dat het een verstuikt borstbeen was. Maar ik heb eerder aan mijn borstbeen getrokken en het ging vanzelf weg. Deze pijn ging nergens heen. In mijn achterhoofd wist ik dat er iets groters aan de hand was.
Ik had geen gewone dokter om te bellen, omdat ik net naar NYC was verhuisd. En de meeste doktoren met wie ik sprak, hadden een wachtlijst van drie maanden. Eindelijk vond ik iemand die me binnen kon krijgen. Ze gaf me een biopsie, een mammogram, een echo… alles. Op 16 juni kreeg ik de diagnose borstkanker.
Maggie (rechts) met Suzanne Farrell Ballet-soliste Violeta Angelova
(foto via Bald Ballerina)
DS: Wat is uw behandelplan?
MK: We doen het stap voor stap. Op dit moment heb ik elke drie weken zes behandelingen met chemotherapie gepland en ik ben net klaar met mijn tweede. Daarna zullen we zien hoe mijn lichaam reageert. Dan zou de volgende stap een operatie zijn.
DS: Hoe heeft chemo tot nu toe je dansen beïnvloed?
MK: Ik ben niet zo sterk als voorheen. Maar ik probeer in vorm te blijven en zoveel mogelijk te doen. In plaats van 9 tegen 5 te dansen, probeer ik één les per dag te volgen. Ik heb dagen waarop ik te uitgeput ben om te dansen. Ik ben blij dat ik nog steeds naar de les kan, ook al is het niet zoveel als ik zou willen.
DS: Wat is de financiële last van al deze behandelingen?
MK: Een van mijn chemodrugs is $ 9.000 voor elke behandeling. En ik heb minstens zes behandelingen nodig. Aangezien Joffrey Concert Group een studentenbedrijf is, heb ik het afgelopen jaar geen inkomen gehad. En mijn ouders hebben een autoreparatiewerkplaats, die niet de grootste geldmaker ter wereld is. We zijn nooit het type gezin geweest dat om hand-outs vroeg, dus het was een grote beslissing om hulp te zoeken bij anderen. Toen we het youcaring.com pagina , dachten we, als we niets krijgen, krijgen we ook niets. Maar gelukkig hebben familie, vrienden en volslagen vreemden contact gezocht om ons te helpen. Het helpt me positief te blijven, en nu wil ik hier nog meer tegen vechten, dus ik kan deze mensen bedanken voor hun hulp.
DS: Wat voor reacties heb je gehad op de social media-pagina's van je Bald Ballerina?
MK: Ik heb oorspronkelijk besloten om het Binnenkort ballerina Facebook pagina om mijn vrienden en familie op de hoogte te houden, aangezien ik niet echt honderd e-mails wilde sturen of iedereen me wilde laten bellen om te vragen hoe het met me ging. Ik vond de bijnaam Bald Ballerina leuk, omdat het mijn ballerina-beeld een stoer randje gaf.
Ik heb een paar andere dansers gehad die kanker hebben gehad. En de moeder van een klein meisje in Chicago die kanker heeft, nam contact met mij op, omdat haar dochter ook aan ballet doet. Nu sturen we elkaar pakketjes en brieven. Het is verbazingwekkend dat zoiets complete vreemden bij elkaar kan brengen.
Met Sanford Placide van Ballet West II in Brooklyn
(foto door Jacob Hiss)
DS: Wat hoop je, behalve geld inzamelen, dat de Bald Ballerina-pagina's zullen bereiken?
MK: Soms denk ik dat dit moest gebeuren, zodat ik mensen bewust kan maken dat je op elke leeftijd borstkanker kunt krijgen, hoe fit of gezond je ook bent. Ik hoop dat ik Bald Ballerina uiteindelijk kan veranderen in een non-profitorganisatie die helpt bij het verstrekken van beurzen aan dansers met kanker. Dansers verdienen in het begin niet zoveel geld, en dan kunnen we niet werken terwijl we worden behandeld. Het is dus vooral belangrijk.
DS: Hoe ben je erin geslaagd om zo'n positieve houding vast te houden?
MK: Ik denk niet dat ik zo positief zou zijn zonder de liefdevolle opmerkingen van iedereen. Voordat ik met de pagina begon, zat ik de hele tijd te kniezen en was ik depressief. Maar dit heeft me iets te doen gegeven, en een manier om verbonden te blijven. Het helpt me eraan te herinneren dat ik hier niet de enige ben. Andere mensen hebben het overwonnen, en ik ook. Ik kom voorbij dit hoofdstuk in mijn leven.
Volg Maggie op Facebook , en je kunt haar YouCaring-donatiepagina bekijken hier