Zwarte vrouwen hebben een gecompliceerde relatie met onze superkrachten. We zingen mee als we de versie van Superwoman van Karyn White of Alicia Keys horen. Beide odes aan de magie van zwarte meisjes zorgen ervoor dat we ons gezien en gehoord voelen en spreken over de offers die we elke dag brengen. Terwijl White trots verkondigde dat ik niet jouw supervrouw ben in haar girl-power R&B-klassieker, leek Keys de uitdaging aan te gaan toen ze de riem uithaalde. Toch, als ik een puinhoop ben, trek ik nog steeds een vest aan met een 'S' aan mijn borst. Oh ja, ik ben een supervrouw.
De waarheid is dat zwarte vrouwen beide mentaliteiten kunnen belichamen. Ja, onze kracht en veerkracht zijn bewonderenswaardige eigenschappen, maar we kunnen niet echt stijgen als we voortdurend de behoeften van anderen boven die van onszelf stellen, zowel thuis als op het werk. Proberen om aan deze onrealistische norm te voldoen, kan chronische stress veroorzaken, die het hele lichaam kan beïnvloeden en symptomatisch kan uiten als prikkelbaarheid, vermoeidheid, hoofdpijn, emotioneel eten, slaapproblemen, spijsverteringsproblemen, middelenmisbruik, verlies van seksueel verlangen, angst, frequente verkoudheid of ziekte
Als zwarte vrouw speelt er constant een verhaal in ons hoofd, zegt Nikenya Hall, een geestelijke gezondheidsadviseur in New York City. We maken ons zorgen over hoe we worden waargenomen, de toon, dictie en uitspraak van onze woorden, de over- of onderseksualisatie van ons lichaam. We maken ons zorgen over het onderhouden van een gezonde romantische relatie, het navigeren door een carrière, onze zieke ouders, onze kinderen, onze broers en zussen en het verschijnen als een goede vriend. En dat omvat niet onze individuele behoeften - ons trainingsregime, of de laatste keer dat we voor een algemene fysieke controle gingen. 
STRESS BENVLOEDT ONS ANDERS
Zwarte vrouwen hebben unieke, continue stressoren die ons risico op een groot aantal chronische gezondheidsproblemen verhogen, waaronder hoge percentages hypertensie, obesitas, diabetes, lupus, vroeggeboorte en maternale morbiditeit. Michelle Albert, M.D., M.P.H., directeur van de Universiteit van Californië in het Center for the Study of Adversity in Cardiovascular Disease van San Francisco, zegt dat er dagelijkse stressfactoren zijn die zwarte vrouwen onevenredig treffen. Deze omvatten wonen in huishoudens met een lagere sociaaleconomische status, dienen als verzorgers voor zowel kinderen als oudere familieleden (vaak tegelijkertijd) en zijn meer onderhevig aan financiële stress dan vrouwen van andere rassen of etniciteiten. Deze chronische stress beïnvloedt de gezondheid van ons hart. In ons onderzoek hebben we ontdekt dat zwarte vrouwen hogere niveaus van stress rapporteren in vergelijking met blanke, Aziatische en Spaanse vrouwen, legt Albert uit. En voor zwarte vrouwen wordt de ideale cardiovasculaire gezondheid - waaronder [levensstijlfactoren zoals] fysieke activiteit, je gewicht en of je rookt of diabetes hebt - gemedieerd door wat we cumulatieve psychologische stress noemen. Albert merkt op dat cumulatieve psychologische stress geen factor was voor andere vrouwen. Onze psychologische stress wordt vaak verergerd door raciale vooroordelen en discriminatie, zowel waargenomen als echt. We hebben te maken met micro-agressies en benadeelde behandeling bij elke beurt. De pandemie van het coronavirus heeft ook bijgedragen aan het blootleggen van de gezondheidsongelijkheid waarmee Afro-Amerikanen routinematig worden geconfronteerd. En we worden achtervolgd door mediabeelden en video's van zwarte pijn en lijden. Systemisch racisme en gezondheidsongelijkheid plaatsen ons in de positie dat we constant in overlevingsmodus zijn - waardoor ons risico op hartaandoeningen, kanker en beroertes toeneemt, zegt Angelica Geter, DrPH, chief strategy officer voor de Black Women's Health Imperative, een nationale organisatie die zich uitsluitend inzet voor het verbeteren van de gezondheid en het welzijn van zwarte vrouwen en meisjes, fysiek, emotioneel en financieel. In haar onderzoek ontwikkelde Cheryl L. Woods-Giscombé, Ph.D., RN, wat zij het Superwoman Schema (SWS) noemt, een conceptueel raamwerk om beter te begrijpen hoe de unieke stress- en coping-ervaringen van zwarte vrouwen onze fysieke en mentale Gezondheid. Het Superwoman-schema, legt Woods-Giscombé uit, heeft vijf kenmerken: de waargenomen verplichting om een sterk beeld te tonen; waargenomen verplichting om emoties te onderdrukken; gepercipieerde verplichting om hulp te weerstaan of weerstand te bieden aan kwetsbaarheid voor anderen; de motivatie om te slagen ondanks beperkte middelen; en prioriteit geven aan mantelzorg boven zelfzorg. Deze eigenschappen vertegenwoordigen een tweesnijdend zwaard, legt Woods-Giscombé uit. Het is niet per se slecht om deze kenmerken te vertonen. Sterker nog, kracht en motivatie om ondanks beperkte middelen te slagen, kunnen vrouwen onder bepaalde omstandigheden beschermen. Emotionele onderdrukking en prioriteit geven aan de zorg voor anderen terwijl zelfzorg wordt verwaarloosd, kan echter problematisch zijn, vooral als dit een gewoonte op de lange termijn wordt.
MEISJE, JE BENT ALLEEN MENS
Janine Norris is er trots op dat ze het allemaal kan. Ze is een baas, een afgestudeerde student, een echtgenote en een trotse moeder van twee jongvolwassenen; en haar familie kan op haar rekenen om een crisis snel aan te pakken. Klinkt bekend? De 56-jarige is de belichaming van een supervrouw. Je groeit op met de wetenschap dat jij degene bent die de medische problemen gaat oplossen en dat jij degene bent die de familieproblemen gaat oplossen, zegt Norris. Jij bent de verantwoordelijke. Niet dat iemand het zei. Je groeit er gewoon in. En dan manifesteert het zich in je werk en alles over jou, tot het punt waarop ik niet eens zou weten hoe ik iemand anders het zou kunnen laten doen. De inwoner van Baltimore zegt dat dit gedrag van de leiding werd gemodelleerd door haar moeder, die drie kinderen opvoedde als jonge alleenstaande moeder en zichzelf door de universiteit bracht. Maar de noodzaak om voor iedereen te zorgen terwijl ze zichzelf verwaarloost, zorgt ervoor dat Norris zich uitgeput voelt, niet in staat om te ontspannen, zelfs niet als ze op vakantie is, en niet in staat om gezonde coping-gewoonten aan te nemen, zoals lichaamsbeweging en een uitgebalanceerd dieet. In plaats daarvan werkt ze meestal met slechts een paar uur slaap, eet ze fastfood en is ze tevreden met elke dag slechts een half uur rust voor zichzelf. Maar een essentiële werker zijn tijdens de COVID-19-pandemie was een wake-up call. Ik denk dat dit waarschijnlijk de eerste keer is dat ik toegeef dat ik niet alles kan en dat ik niet alles wil doen, zegt Norris, die verpleeghuisbeheerder en geregistreerd verpleegster is. Het was een eyeopener, in die zin dat ik mensen zag die hun dierbaren een jaar lang min of meer niet konden zien, en ik zag mensen sterven. Ik zag mensen hun baan opzeggen omdat ze er niet door beïnvloed wilden worden. Ik probeer te zijn wat ik moet zijn voor de familieleden, voor de bewoners, voor het personeel. En niemand stopte en zei: 'Hé, je hoeft dit niet te doen. We hebben mensen om het te doen. ' Maar ik ren in cirkels rond. Aan het eind van de dag ben ik uitgeput, maar ik sta op en doe het de volgende dag opnieuw. Om haar cyclus van chronische stress te doorbreken, belooft Norris om meer verantwoordelijkheden op het werk te delegeren, vrije dagen te nemen, zelfs als dat betekent dat ze een bonus misloopt, de stekker uit het stopcontact te halen tijdens haar volgende vakantie en te trainen met een personal trainer om stoom af te blazen en in te stappen vorm op een gezonde manier (in het verleden deed ze een rage dieet om af te vallen voor een speciale gelegenheid). Naarmate ik ouder word, denk ik: waar heb je dit allemaal voor gedaan? ze zegt. Heb je genoten van je gezin? Heb je genoten van je huis? Heb je voor je gezondheid gezorgd? De tijd haalt in, en je kijkt op en het is als, waar was het allemaal voor? Ayanna Abrams, Psy.D., een gediplomeerd klinisch psycholoog in Atlanta, zegt dat het tijd is om de supervrouwencape af te werpen die ons heeft gehuld en het zwijgen heeft opgelegd vanwege racisme en seksisme. Om ons te helpen uitkleden, geeft ze een paar tips: 1) Onthoud je menselijkheid, en sta jezelf toe om te groeien en nieuwe dingen te leren; 2) Je hoeft niet voor mensen te zorgen om bemind te worden; en 3) Je verdient rust - niet als beloning voor hoeveel je hebt gewerkt, maar omdat het een natuurlijke staat van aanvulling is en nodig is om goed te functioneren in het leven.
HET IS TIJD OM DE CONTROLE TE NEMEN
Chronische stress wordt geassocieerd met depressie en angst. Toch voelen velen van ons zich niet veilig om professionele hulp te zoeken. Lange tijd dacht ik dat het tonen van stress zwakte was, een teken dat ik niet aankon, zegt Hall. Toen ik weer in therapie ging, leerde ik dat ik niet wist hoe ik om hulp moest vragen. Ik dacht niet dat iemand in mijn behoeften kon voorzien in de mate van zorg en bezorgdheid die ik voor anderen ontmoette. Abrams erkent dat het inzetten van therapie moed en de bereidheid om kwetsbaar te zijn vereist. Veel zwarte mensen zijn niet klaar om dat werk te doen, zegt ze. Kwetsbaarheid kan beangstigend zijn, omdat het vereist dat je jezelf volledig ziet en niet-oordeelt - dingen die ons niet zijn geleerd en die gepaard gaan met onaangename emoties. Abrams voegt eraan toe: Aan de andere kant van de moed om kwetsbaar te zijn, staat een diepere verbinding met onszelf en met anderen. Ik moedig zwarte vrouwen absoluut aan om deel te nemen aan elke oefening die hen meer duidelijkheid, vrede en kracht in hun stem brengt. Het beoefenen van zelfzorg is een stap in de richting van het verminderen van onze chronische stress en het integreren van ons emotionele en fysieke welzijn. Dit kan in de vorm van gebed of meditatie, een dagboek bijhouden, koken, wegkruipen met een goed boek, een oprecht gesprek met een goede vriend of een natuurwandeling. De websites Therapy for Black Girls en de Black Women's Health Imperative Stress Test en Emotional Wellness Toolkit zijn nuttige bronnen. De meeste zwarte vrouwen krijgen niet het voorrecht van rust, en zelfzorg wordt een actieve, bijna dagelijkse beslissing in onze strijd om te gedijen in dit land, legt Geter uit, die Atlanta's COVID-19-preventie, mitigatie en paraatheidsreactie leidde als de eerste Chief Health van de stad. Officier. Maar wanneer een zwarte vrouw voor zichzelf kiest, geeft ze andere zwarte vrouwen de moed om hetzelfde te doen. De speler laden...
MINDER STRESS
Nadenken over manieren om met stress om te gaan, kan overweldigend zijn. Hier zijn zeven levensveranderende manieren om je centrum te vinden
Oefen opmerkzaamheid. Zelfs als het maar vijf minuten per dag is, [zoek een] rustige ruimte, haal diep adem en concentreer je op positiviteit, zegt Albert.
Doe waar je blij van wordt. Ik kijk naar televisieprogramma's waar ik om moet lachen en luister naar mijn favoriete muziek, zegt Woods-Giscombé.
Zet je stappen erin. Besteed elke dag 30 minuten aan matige lichaamsbeweging, zoals joggen of een virtuele dansles volgen. Bewegen is goed voor je hart.
Blijf gehydrateerd. Meer water drinken kan zelfs een aanzienlijke invloed hebben op je humeur, energie en denkproces, zegt Abrams.
Beperk tijd op sociale media. Sociale media kunnen ons helpen in contact te blijven met familie en vrienden, maar blootstelling aan negatieve inhoud kan giftig zijn.
Dit artikel verscheen oorspronkelijk in het nummer van ESSENCE van mei/juni 2021