Zeven dansers delen hun grootste auditie-ongelukken - en hoe ze erdoorheen kwamen.
Lockhart Brownlie op het podium met Katie Perry (foto door Rex Features / Brian Rasic)
Lockhart Brownlie
commerciële danseres
Ik ging naar een auditie voor 'True Blood', rechtstreeks vanuit een vliegtuig vanuit India. Ik had een jetlag en was opgezwollen en voelde me vies. Als man is het niet ongebruikelijk om tijdens een auditie gevraagd te worden je shirt uit te trekken, maar deze keer wilden ze dat we in ons ondergoed dansten. De danswereld in L.A. is klein, dus we kenden elkaar allemaal, en het lichaamsbeeld is zo competitief - het was absoluut ongemakkelijk. Bovendien was de routine volledig gestileerde jazz gechoreografeerd door Marguerite Derricks, wat ook intimiderend was, omdat ze zo'n grote choreograaf is. Ik moest het gewoon samen trekken en dansen. Uiteindelijk heb ik de baan geboekt!
Tessa Alves binnen Rots der eeuwen (foto door Paul Kolnik)
Tessa Alves
artiest in Rots der eeuwen op Broadway
De eerste acteerauditie die ik ooit deed, was voor een toneelstuk genaamd De Trojaanse vrouwen op Stratford Festival. Ik was doodsbang. Toen ik aan mijn monoloog begon, begon ik te huilen omdat ik zo bang was. Toen ik klaar was, zei de regisseur: 'Ik vind het heel leuk waar je daarmee heen ging. Er waren veel ups en downs. ' Ze dacht dat ik huilde omdat ik heel goed was in acteren! Ze zei: 'Kun je het nog een keer doen?' En deze keer begon ik te huilen. Toen besefte ze dat er een probleem was. Ze zei: 'Waarom ga je niet naar de hoek en neem je even de tijd.' Daar was ik, bij mijn eerste acteerauditie, huilend en stond ik in de hoek als een 4-jarige. Ik deed het nog een keer, en ze zei: 'Dank je, dat was geweldig.' En ik werd de volgende dag gebeld: ik heb het geboekt. Nu sta ik op Broadway, onderleer ik drie hoofdrollen en huil ik alleen op het podium als het nodig is.
Thayne Jasperson (uiterst rechts) in Matilda: The Musical (foto door Joan Marcus)
Thayne Jasperson
artiest in Matilda: The Musical op Broadway
Toen ik auditie deed voor 'So You Think You Can Dance', haalde ik de ronde waar je je solo doet voor de juryleden. Maar op het laatste moment ontdekte ik dat ik het nummer waarop ik mijn solo had gechoreografeerd niet kon gebruiken, omdat de show er niet de rechten op had.
Dus ik krabbelde. Ik vond een nummer dat ik min of meer kende, maar toen ik daar aankwam, werd ik helemaal leeg. Mijn keel begon op te zwellen en mijn bloed pompte zo hard door mijn hoofd. Ik ben net begonnen met improviseren, en het was een tragische puinhoop. Natuurlijk zijn we allemaal onze eigen ergste critici. Maar als ik erop terugkijk, weet ik nog steeds niet hoe ik in Vegas ben gekomen.
(Foto door Jae Man Joo)
Jourdan Epstein
danseres met Complexions Contemporary Ballet
Drie jaar geleden deed ik auditie voor Dance Theatre of Harlem. Ik was naar een heleboel hedendaagse audities geweest en had die mentaliteit, dus ik kwam opdagen in een tanktop en korte broek - maar iedereen daar was in een turnpakje en een panty. Ik zag een meisje in de kleedkamer met een extra turnpakje in haar tas. Ik vroeg of ik het kon lenen, en ik droeg het met mijn korte broek. Ik ging ook van tevoren naar de regisseur en zei: 'Het spijt me zo, zou het goed zijn als ik auditie deed in een korte broek?' Hij zei ja.' En het ging eigenlijk goed. Ze namen niemand mee van de auditie, maar ze boden me wel een studiebeurs aan voor hun zomer-intensive. Ik ging - en droeg elke dag een panty en een turnpakje!
Sarrah Strimel als de zeemeermin in Grote vis (foto door Paul Kolnik)
Sarrah Strimel
Broadway-danseres
We hadden een lange auditieronde voor de rol van The Mermaid in Grote vis Voor de laatste callback wilde ik iets zachts en zeemeermin-achtig dragen, dus kocht ik een lichtroze sportbeha en rok. Ik had er nog nooit in gedanst voor de auditie, maar ik dacht dat ze niet te riskant konden zijn. Fout. Ik was in mijn eentje aan het dansen, en op het moment dat ik een grote pas de chat begon, knalden beide bandjes van de sportbeha! De borsten kwamen tevoorschijn en, nou, je kunt je borst niet echt vangen tijdens een pas de chat.
Susan Stroman, de regisseur, riep: 'Stop, stop!' en de pianist stopte met spelen. Ik bedacht een bietenrood gezicht en zei: 'Hé jongens, ik probeer gewoon de baan te boeken.' Toen moest Susan persoonlijk de riemen weer voor me inbrengen. Ik danste het opnieuw, zonder tieten - en kreeg uiteindelijk de rol.
(Foto door James Dimmock / FOX)
Sasha Mallory
commerciële danseres
Kort nadat ik klaar was met de “SYTYCD” seizoen 8-tour, kreeg ik een vreselijk auto-ongeluk. Het was een levensveranderende ervaring. Ik besloot dat ik zou stoppen met dansen en terug naar school zou gaan en dingen zou gaan doen die 'normale' mensen doen. Maar toen kreeg ik een telefoontje voor een auditie voor Madonna's MDNA-tour, en ik dacht: waarom niet? De auditie was een waas. Ik weet dat ze ons vroegen om te freestylen, en ik struikelde minstens een paar keer. Ik kwam eruit met het idee dat ik voor altijd klaar was met dansen.
Toen kreeg ik een telefoontje van mijn agent die zei dat ze me wilden spreken voor een terugbelverzoek. Ze vlogen me naar NYC, en er was een auditie van een week met andere dansers. Ik ging werken met choreografen Rich + Tone Talauega, en de ervaring maakte me wakker. Ik besefte dat ik er niet aan had moeten denken om het op te geven. Mijn 'slechtste auditie' was eigenlijk een zegen.
(Foto door Djeneba Aduayom)
Reshma Gajjar
commerciële danseres
Ongeveer 10 jaar geleden, toen ik net begon met het opbouwen van mijn carrière, kreeg ik de kans om auditie te doen voor een Michael Jackson-show. Ik vloog naar NYC, haalde het einde van de auditie en voelde me er geweldig bij. Maar ik hoorde niets over een terugbelverzoek, dus ik nam aan dat ik was afgesneden en vloog terug naar L.A. Direct nadat mijn vader en moeder me hadden opgehaald van het vliegveld, ging mijn telefoon. Het was iemand van de auditie - ze wilden dat ik over vier uur teruggebeld zou worden! Ik vertelde ze dat ik al was teruggevlogen naar L.A., en ze zeiden dat ik het werk op geen enkele manier kon doen als ik het terugbellen zou missen. Ik was kapot.
Ook al was ik van streek, ik wist dat ik mezelf moest redden. Ik keek naar mijn ouders en zei: 'Nou, het goede nieuws is dat ik waarschijnlijk de baan van Michael Jackson heb gekregen. Het slechte nieuws is dat ik het niet zal kunnen doen. Laten we een ijsje gaan halen en het vieren. '