Sirdeaner Walker, 44, is meedogenloos beschermend voor haar vier kinderen. Dus toen haar 11-jarige zoon Carl Joseph Walker-Hoover afgelopen september bij haar klaagde dat hij werd gepest door studenten van de New Leadership Charter School in Springfield, Massachusetts, omdat hij zich homoseksueel gedroeg, deed ze er iets aan. Ze sprak met zijn directeur, leraren en begeleider en werd actiever in de Parent Teachers Organization. Maar het plagen en bedreigen ging door en Carl begon zich op school te gedragen, werd steeds angstiger en voelde zich nog meer vervreemd.
Op maandag 6 april hoorde iedereen hoe ernstig de situatie was geworden. Walker vond haar kleine jongen met een verlengsnoer om zijn nek gewikkeld, hangend aan de balk op de derde verdieping van hun huis. Peter J. Daboul, voorzitter van de Board for New Leadership Charter School, heeft kort na Carls dood een verklaring uitgegeven waarin hij zegt dat ik van plan ben een onderzoek naar de feiten en de beschuldigingen te starten om ervoor te zorgen dat de school op een passende manier reageert. Schoolbeambten hebben niet gereageerd op onze oproepen om commentaar, maar de school heeft een anjeractie en een wandeling ter ere van Carl gesponsord.
In de brief die hij voor zijn moeder had achtergelaten, legde Carl uit dat hij er gewoon niet meer tegen kon. Hij verontschuldigde zich, uitte zijn liefde voor zijn familie en liet zijn Pokéman-kaarten na aan zijn kleine broertje - een teken van zijn jeugd, maar een nog grotere indicatie van de zinloosheid van deze daad. Volgens de Centers for Disease Control and Prevention gaan elk jaar ongeveer 4.500 levens verloren, aangezien zelfmoord de derde belangrijkste doodsoorzaak is geworden voor jongeren tussen de 10 en 24 jaar. Slechts een paar dagen voor Carls twaalfde verjaardag (17 april) spreekt zijn moeder zich uit. Verbazingwekkend kalm en met grote vastberadenheid sprak Sirdeaner Walker met ESSENCE.com over wat zij denkt dat de school verkeerd heeft gedaan, Carls laatste dagen en de vraag die voor altijd in haar hoofd zal opdoemen - waarom?
ESSENCE.COM: Hoe was je zoon?
SIRDEANER WALKER: Hij ging graag naar school en leerde graag. Ik heb mijn kinderen altijd bij verschillende activiteiten betrokken. Carl was een padvinder, hij speelde in het 5A-voetbalteam, het Martin Luther King, Jr. Community Center-basketbalteam en het Holy Name-voetbalteam. Hij was behoorlijk atletisch. Sommige kinderen plaagden hem omdat hij niet zo goed was in basketbal of voetbal, maar ik zei tegen Carl dat zolang je van de sport hield, het niet uitmaakt wat ze zeggen. Ga gewoon naar buiten en heb plezier. En dat is wat hij probeerde te doen.
ESSENCE.COM: Wanneer was de eerste keer dat hij naar je toe kwam en zei: Mam, ik heb wat problemen op school?
WANDELAAR: Het was heel vroeg in het schooljaar. Hij vertelde me dat hij uitgescholden werd en dat de kinderen zeiden: Je bent homo; je gedraagt je als een meisje. Ik heb hem nooit opgevoed om te vechten of terug te slaan. Ik heb met zijn leraar gesproken om het tot op de bodem uit te zoeken. Ik vertelde Carl dat hij zijn leraar de namen [van de kinderen] moest geven, maar hij was zo bang omdat hij niet als een verklikker wilde worden bestempeld, en als ze werden gestraft, zouden ze op hem terugkomen.
ESSENCE.COM: Je hebt veel steun gekregen van het onderwijsnetwerk voor homo's, lesbiennes en hetero's. Denk je dat Carl worstelde met zijn seksualiteit?
WANDELAAR: Nee, daar waren geen aanwijzingen voor. Karel was net 11 jaar oud. Ik denk dat hij de puberteit nog niet eens heeft bereikt. Zijn stem was niet begonnen te veranderen. Dit is groter dan een homokwestie. Ik maak me zelfs zorgen om een van Carls vrienden die ook gepest wordt omdat ze te zwaar is. Daarom is het groter dan een homokwestie. Deze kinderen zullen je overal mee plagen.
ESSENCE.COM: Op welk punt ging je naar de administratie en vroeg je om hulp?
WANDELAAR: Het was rond oktober vorig jaar toen we een verandering in zijn gedrag begonnen te zien. We hadden wekelijkse afspraken met de studieloopbaanbegeleider en zij zette een rooster op zodat elke leraar over zijn gedrag kon rapporteren. Elke keer dat ik zijn leraren benaderde als er een probleem was, zei ik dat we een plan konden bedenken; Ik zal hem thuis straffen. Hij hield echt van de Nintendo DS, dus ik begon dingen weg te nemen die hij echt leuk vond, totdat ik enige verbetering op school begon te zien. Ongeveer een maand geleden kreeg ik een telefoontje van de school en ze vertelden me dat hij storend was in de klas. Toen ik Carl ernaar vroeg, zei hij dat er een bende van de zesde klas was die dreigde hem te vermoorden en in elkaar te slaan en dat hij bang was.
###BLADZIJDE###
ESSENCE.COM: Wat gebeurde er op de dag dat Carl stierf?
WANDELAAR: Meestal rijd ik Carl naar de bushalte, maar die ochtend had ik een vroege telefonische vergadering op het werk. Toen ik die avond thuiskwam, zat hij met zijn rugzak op de bank. Hij heeft een grote, rollende rugzak die die dag blijkbaar tegen een tv-meubel in zijn klaslokaal is gestoten. Carl vertelde me dat de tv [per ongeluk] een student raakte en ze ging weg en zei: ik ga je vermoorden. En zo is het begonnen. Carl kwam erg overstuur thuis omdat hij dacht dat hij geschorst zou worden. Ik begon het avondeten te maken en toen ging hij gewoon naar boven. Ik riep zijn naam en hij antwoordde niet. Ik ging naar hem toe om hem te halen en toen vond ik hem.
ESSENCE.COM: Je hebt besloten om zijn ogen en hartklep te doneren. Waarom heb je die beslissing genomen?
WANDELAAR: Ik dacht aan Carl, en hij hielp altijd mensen. Afgelopen 4 juli hadden we een grote cookout en Carl raakte gewond tijdens het fietsen. Ik vroeg hem waarom hij zijn helm niet droeg. Mijn familie vertelde me dat hij zijn helm aan zijn neef had gegeven om te dragen. Dus als het ging om het doen van de orgaandonatie, was het helemaal geen moeilijke beslissing, want dat is het type kind dat hij was. Ik weet dat hij dat zou willen dat ik deed. De speler laden...
ESSENCE.COM: Er waren honderden mensen die naar de begrafenis van Carl kwamen. Wat betekende dat voor jou?
WANDELAAR: Ik voelde me gewoon zo goed. Het was een viering van zijn leven. Ik wist dat als God me door borstkanker zou leiden, hij me hier doorheen zal helpen en daar houd ik me aan vast. Ik weet dat God door dit alles iets goeds heeft gepland. Ik weet dat Carl van de Heer hield. Ik weet dat hij van zijn leven hield.
ESSENCE.COM: Wat hoop je dat het overlijden van Carl zal opleveren?
WANDELAAR: Uiteindelijk wil ik het beleid inzake pesten voor charterscholen in Springfield bestuderen. Ik maak me zorgen omdat de school werkt via een raad van bestuur. Het ministerie van Onderwijs zou controle moeten hebben over handvestscholen. Op dit moment lijkt het alsof iedereen zijn eigen richtlijnen volgt.
Als u of iemand die u kent zelfmoordgedachten heeft, neem dan contact op met hulp. Het gratis nummer van de National Suicide Prevention Lifeline is: 1-800-273-TALK (273-8255) .
