De cougarettes nemen Praag



De Cougarettes bij de Praagse Burcht



Terwijl de meeste dansteams van de universiteit de zomer doorbrachten met een broodnodige pauze, deden de twintig leden van de Brigham Young University Cougarettes precies het tegenovergestelde. De Nationale Kampioenen van de Nationale Dansalliantie 2012 ontvingen een anonieme - en zeer genereuze - donatie waardoor het team naar Tsjechië kon reizen en deel kon nemen aan het New Prague Dance Festival van dit jaar. Kaitlyn Swenson, een vierjarig lid van de Cougarettes en een BYU-senior, documenteerde de ervaring van het team voor DS ​​ Alison Feller

Vrijdag 29 juni





We kwamen aan op Salt Lake City International Airport om 'Welcome BYU Cougarettes' te zien op een groot scherm boven de incheckbalie. Ondanks dat het zes uur 's ochtends was, liepen al mijn 19 teamgenoten met een glimlach het vliegveld binnen. We vlogen naar NYC en vervolgens naar Praag, Tsjechië.

Zaterdag 30 juni



Kaitlyn (rechts) met teamgenoot Megan Gee Phillips op de Karelsbrug in Praag

Onze eerste dag in Praag! We namen een rondleiding door de oude binnenstad en ik werd verliefd op het historische centrum van de stad en de schilderachtige gebouwen. Terwijl we de kronkelende geplaveide straten verkenden, had ik zin om mezelf te knijpen: na bijna een jaar van Praag te hebben gedroomd, zijn we eindelijk hier.

Zondag 1 juli



Vanmorgen werden we moe wakker, maar opgewonden om te zien waar we zouden strijden. Nová Scéna, de concertzaal, had een groter podium dan waar ik ooit was geweest. We hadden een korte repetitie om onze nummers te verdelen: een hedendaags stuk, een jazzroutine, een lyrisch nummer, onze teamdans van NDA College Nationals en onze eerste hiphoproutine van NDA.

Maandag 2 juli

Vandaag zijn we vroeg begonnen met lessen onder leiding van docenten uit Tsjechië. In elke klas zaten dansers van over de hele wereld.

In karakter vóór de hiphoproutine

Jiri Horak van het Nationale Theater Ballet gaf een ongelooflijke balletles. Elke keer dat we een uitval deden, zei hij “like Zwanenmeer ”En de pianist zou inbreken in muziek van Zwanenmeer ​Vervolgens namen we hiphop met Tomas Protivinsky, wat uitdagend maar leuk was. Ten slotte leerden we in de theatermake-upklas manieren om verschillende personages op het podium te creëren.

Na een lunchpauze keerden we terug naar het theater om ons voor te bereiden op de avondcompetitie. Het festival werd officieel geopend met een pas de deux uitgevoerd door dansers van het Nationale Theater Ballet. De NPDF-directeur, David Pospísˇil, heette ons welkom en toen gingen we backstage om ons voor te bereiden op ons eerste nummer.

Toen we het podium betraden, flitsten de hete lichten aan en was de energie voelbaar. In één sectie doen we in stilte fouetté-beurten, waardoor de menigte in gejuich uitbarstte. Zodra we klaar waren, renden we zes trappen op naar onze kleedruimte om ons voor te bereiden op ons volgende nummer. Opnieuw toen we onze beurten uitvoerden, werd het publiek wild en zelfs andere dansers applaudisseerden backstage. Het voelde goed om erkend te worden door onze medeconcurrenten.

Terwijl we onze derde routine backstage repeteerden, werden we benaderd door dansers uit Turkije die zeiden dat ze opgewonden waren om ons te zien. Hun jongste danseres bleef in haar handen klappen en schreeuwde: 'I love USA!'

De Cougarettes die Come Thou Fount uitvoeren

Toen we aan ons laatste nummer van de avond begonnen, viel het publiek stil toen we helemaal in het wit gekleed verschenen. Deze routine, 'Come Thou Fount', is speciaal voor ons omdat het onze religieuze overtuigingen vertegenwoordigt.

Dinsdag 3 juli

Vandaag hebben we de hele ochtend les gevolgd en 's avonds gestreden. Het was vermoeiend, maar lonend.

Woensdag 4 juli

We hadden vandaag vrij, dus verkenden we. We bezochten Karlsˇtejn Castle en de historische Praagse Burcht. 'S Avonds organiseerde NPDF een dinercruise langs de rivier de Moldau.

Donderdag 5 juli

Kaitlyn (rechts) en Victoria Heaton houden de Grand Prix en de meest vriendelijke trofeeën

We zijn allemaal uitgeput, maar toen we het podium betraden voor ons laatste optreden, was het alsof we ademden en bewogen als één geheel. We sloten de avond af met onze hiphoproutine. We hadden zoveel plezier met het dansen van dat nummer, wetende dat dit onze laatste keer was dat we dit jaar als team samen waren.

Daarna voegden we ons bij de andere dansers in de zaal voor de prijsuitreiking. We voelden ons vereerd toen we de 'Most Friendly'-prijs ontvingen, waarop alle dansers stemmen.

Eindelijk was het tijd voor de meest prestigieuze prijs: de 'Grand Prix'. We waren in de wolken toen de BYU werd aangekondigd. We omhelsden elkaar en huilden terwijl het hele publiek voor ons juichte. We voelden een overweldigende steun van de andere dansers toen we onze handen in harten en 'I Love You'-symbolen staken om onze waardering te tonen. Nadat we op het podium hadden gevierd, woonden we het dinergala en het feestfeest bij waar we heerlijk eten aten en de hele nacht dansten met onze nieuwe internationale vrienden.

Een reis naar Praag was een prachtig avontuur dat liet zien hoe dans echt functioneert als een universele taal. We konden communiceren door het enige te delen dat we gemeen hebben: liefde voor dans in al zijn vormen.