Geplaatst door Oriana op 10-06-2020 naarTips en instructies Ongetwijfeld heeft de quarantaine-ervaring zo velen van ons een gevoel van ongeïnspireerd en ongemotiveerd gevoel gegeven. Zelfs met online shows is het gevoel drastisch veranderd: geen live publiek en geen bruisende ervaring meer omdat alle uitvoeringen nu op video zijn. We worden nu ook geconfronteerd met veel van onze broeders en zusters die zich emotioneel uitgeput voelen nadat ze hebben gevochten om gehoord, erkend en teleurgesteld te worden over racisme in onze eigen gemeenschap. Hoe kunnen we de stukken oppakken en weer beginnen te dansen, waar we ook zijn?
Neem allereerst de tijd om na te denken. Dit is de gelegenheid om na te denken over waar we heen zouden willen gaan, zowel als individu als als gemeenschap. De voor de hand liggende keuze was om te profiteren van de beschikbare technologie, die naar mijn mening onze grootste overwinning uit deze situatie is. Met zo veel online danscursussen opduiken is dit het perfecte moment om ongegeneerd nieuwe leraren, stijlen, technieken uit te proberen en te oefenen zonder de druk om onmiddellijk daarna op te treden. Virtuele cursussen betekenen ook dat we voor het eerst letterlijk overal met instructeurs kunnen communiceren en studeren zonder de kosten en lasten van reizen. Het is ook een uitstekende manier om in contact te komen met uw studenten en mentoren. Plan een gesprek of een les om wat routine aan uw dag toe te voegen en ervoor te zorgen dat u de menselijke interactie niet verliest. Het kan ontmoedigend zijn om met je eigen gedachten (of je dierbare familie) in huis vast te zitten zonder invloeden van buitenaf. Profiteer van de tijd en toegankelijkheid om nieuwe dingen te vinden waar je van houdt, maak opnieuw verbinding en om je basis te verfijnendansgeest
De virtuele overgang brengt echter een punt naar voren waar we allemaal middenin zitten te overwegen: voor wie dansen we? Dansen we uitsluitend voor andere dansers die in een virtueel publiek kijken of dansen we voor degene die onze video's toevallig tegenkomt op sociale media? Zijn we het gevoel van bestendigheid in onze uitvoeringen kwijtgeraakt terwijl we reikhalzend uitkijken naar de terugkeer van 'normaliteit'?
Wat onze motivatie meer dan ooit zal redden, is onszelf af te vragen: 'Waarom?'. Zelfs met online showcases en virtuele bijeenkomsten en online cursussen als we ons ontmoedigd of geïsoleerd voelen, kan het erg moeilijk zijn om van de bank af te komen en een nieuwe choreografie te maken. Ik kan persoonlijk bevestigen dat ik er meerdere hebvideosen uren muziek op mijn laptop die ik blijf zeggen 'ik kom later wel' omdat ik geen idee heb waarom ik de moeite neem om te proberen te dansen in mijn kleine kamer voor schijnbaar niemand speciaal. In een nieuwe wereld zonder vervaldatums is er geen urgentie om het werk te voltooien dat nodig is om nieuw werk te maken. Hier is de conclusie waar ik toe kwam:
Ik herinnerde me dat ik liefheb Raqs Sharqi Ik duik in de muziek en verlies de tijd uit het oog gebiologeerd. Ik leer graag over de geschiedenis en de culturen waaruit we deze kunstvorm halen. Ik vind het heerlijk om mezelf uit te dagen in mijn choreografieën door 'What If' te vragen om op een creatieve manier moeilijke muzikale composities op te lossen. Ik dans om me goed te voelen. Wijs leeg. Ik dans om me te verbinden met het deel van mezelf dat zich tegelijkertijd met alles en niets verbonden voelt. Er is geen publiek nodig om naar binnen te gaan en naar buiten te spreken.
Om A'isha Azar te citeren: 'dansgeest is een rebellie verpakt in een flirt.' We kunnen onze angsten en angst om thuis vast te zitten nemen en ze transformeren in de herinnering dat we door buikdansen onze onwrikbare aanwezigheid als sensuele en krachtige wezens uitoefenen. We zijn sterker dan onwetendheid, we genezen ziekten, we bewegen voor de onschuldigen en vervangen al het slechte door schoonheid. Als we dit echt in onszelf voelen, zelfs maar een klein beetje, kunnen we ons realiseren dat elk klein deel dat we kunnen verzamelen om weer te dansen onszelf en de wereld een dienst bewijzen. Zeker in de vele millennia dat onze dansen hebben bestaan, zijn er ontelbare wereldgebeurtenissen geweest waar wij als afstamming doorheen hebben gedanst.
Laat ten slotte het idee van perfectie los om een goede show neer te zetten. Veel plezier weer. Zet demuziek-op, bezoek een oud nummer opnieuw, of begin gewoon met een nummer dat je normaal gesproken overslaat en kijk wat er naar boven komt. Misschien kom je met iets, misschien niet. Het maakt nu niet uit, toch? Voel je op je gemak met het idee dat we een creatieve sabbatical hebben gekregen om met dansgeest play-doh te spelen en wat dan ook te maken. Er is een unieke vrijheid die in eerste instantie ongemakkelijk is om te creëren zonder de wereld aan het einde te hoeven laten zien. Haal je gevoelens eruit, probeer nieuwe bewegingen, gebruik verschillende liedjes - bewaar wat je leuk vindt en plaats de rest voor de prullenbak.
Tot slot, onderneem alle stappen die nodig zijn om je hart te beschermen door sociale media of tv te beperken en vul die leegte vervolgens met iets dat kalmeert voordat je gaat dansen. Steek een kaars aan, drink een kopje koffie, rek je uit, praat met een dansvriend, wat je maar wilt. Laat deze tijd even genezend als creatief zijn!
| Oriana is een professionele danser en instructeur in Tampa Bay, FL. Ze is de maker van Fanoos Magazine en de auteur van Raqs to Riches, beschikbaar op Amazon. Ze geeft les bij LvlUp Dance and Fitness in Tampa. Voor meer informatie bezoek Oriana's website | |
| | |