Faye Hideko Warren heeft aan het begin van haar carrière te maken gehad met ernstigere lichamelijke aandoeningen dan veel dansers in hun leven. De diagnose scoliose op de lagere school was traumatisch - en levensveranderend. Alsof dat nog niet genoeg was, toen ze in februari 2007 op tournee was met ABT II in White Oak, gleed ze tijdens een bocht uit op haar spitzen, waarbij ze haar knie ernstig verwondde. Sindsdien is ze buitenspel gezet. Maar Faye is vastbesloten om weer professioneel te dansen en kiest er altijd voor om van de positieve kant te kijken. Ze denkt dat haar fysieke uitdagingen haar meer over haar lichaam hebben geleerd dan welke anatomieles ooit zou kunnen, en dat ze de tweede keer beter in staat zal zijn om met haar scoliose om te gaan.
Momenteel woont ze thuis in New Mexico, treedt ze op bij een lokaal dansgezelschap en werkt ze eraan om terug te keren naar een professionele danscarrière. Als dit fysiek onmogelijk is, overweegt ze om op te treden als haar volgende onderneming! Lees verder voor meer informatie over dansen met scoliose van Faye.
Ik begon voor het eerst met dansen aan de Alwin School of the Dance in Albuquerque toen ik 5 was 
een jaar lang gymnastiek doen. Toen kreeg ik de diagnose juveniele idiopathische scoliose toen ik bijna 9 was. Omdat de impact van gymnastiek erg slecht is voor een onstabiele wervelkolom, zeiden de doktoren dat ik moest stoppen. Ik zou echter kunnen blijven dansen omdat er niet zo veel gevaar of kracht is als bij tuimelen.
Ik hield van gymnastiek, maar ik was niet van plan Olympiër te worden, dus het nieuws was niet wereldschokkend. Maar het was erg frustrerend om te horen dat ik iets niet kon - dat mijn lichaam het niet aankon. Wat echter nog erger was, was dat de doktoren me op 10-jarige leeftijd vertelden dat ik 23 uur per dag een rugbrace moest dragen totdat ik stopte met groeien. De brace houdt de wervelkolom op zijn plaats en voorkomt dat de rondingen erger worden. Ik mocht hem alleen uitdoen als ik aan het douchen of dansen was. Dat is toen ik begon met het volgen van elke soort les die mijn studio bood - ongeveer 20 uur per week! - zodat ik de hele middag zonder beugel kon doorbrengen.
De diagnose scoliose gaf me veel drive: ik wilde niet te horen krijgen dat ik ook niet kon dansen. Dus toen ik 14 was, verhuisde ik naar NYC om aan ABT te studeren. Daarna werd ik voor een jaar ingehuurd bij de Studio Company (nu ABT II) totdat ik ernstig gewond raakte aan mijn knie. Nu ben ik thuis in New Mexico en train ik weer aan de Alwin School of the Dance en werk ik met een personal trainer, en volg ik yoga, kickboksen, Gyrotonic en Feldenkrais lessen.
Mijn scoliose beheren
Toen ik 16 was, begon ik veel meer pijn te voelen, dus ik heb somatische oefeningen gebruikt om mijn rug gezond te houden. Ik was klaar met groeien, maar hormonen kunnen een enorm effect hebben op de spieren rond je wervelkolom. Als je moe bent, je hormonen niet goed werken of als je een slecht humeur hebt, kan je wervelkolom samendrukken. Voor iemand met scoliose betekent dit dat je ook wat krommer kunt zijn.
Er zijn dagen dat je veel pijn hebt, en er zijn dagen dat het goed gaat. Het is echt moeilijk te controleren. De ergste pijn was toen ik op tournee ging met de Studio Company. Ik had zoveel mensen die me hielpen om thuis voor mijn rug te zorgen, maar zodra ik op tournee ging zonder een team van mensen, raakte mijn rug in de war.
Toen mijn knie voor het eerst geblesseerd raakte, werd mijn scoliose beter omdat ik gedwongen werd om een tijdje niets te doen. Maar spierspanning is erg belangrijk om uw wervelkolom te ondersteunen. Dus toen ik eenmaal uit vorm raakte, keerde mijn rug terug naar zijn normale zelf en deed het niet zo goed.
Voldoende rust krijgen is de sleutel tot het beheersen van scoliose. Toen ik groeide, had ik dagen dat ik wakker zou worden na een goede nachtrust met mijn rug goed ondersteund en mijn dieptewaarneming was helemaal in de war omdat ik wat groter wakker was geworden!
In het begin, toen ik bij Studio Company zat, zou ik mezelf pushen omdat iedereen dat was, maar na een tijdje begon ik pijn te krijgen doordat ik niet voor mijn lichaam zorgde. Ik moest een paar weken repetities missen om bij te komen. Mijn spieren waren gewoon te moe van het omhoog houden van mijn ruggengraat, en dat resulteerde in spierspasmen. Ik moest me ontspannen. Ik heb veel Rolfing gedaan, een methode voor het manipuleren van diepe weefsels, en het is mijn hele leven een redding geweest.
Een wervelkolom is nog steeds een wervelkolom
Het managen van scoliose kost veel werk, maar het hebben ervan heeft me echt geholpen bij het uitvoeren van choreografieën, omdat mijn bewegingsbereik over het algemeen extremer is dan dat van andere mensen. Ik moet echter oppassen dat ik het niet overdrijf en communiceer met de choreograaf. Ze zullen een week van me houden en als ik dan niet meer kan bewegen, denken ze: ‘Wat is er mis met jou?’
Ik denk dat mensen vergeten dat mijn wervelkolom nog steeds een wervelkolom is, en de meeste stekels met scoliose hebben geen echte misvormingen in het bot. Het is alleen dat ze om de een of andere reden niet correct zijn uitgelijnd. Veel mensen denken dat ik kan breken als ze me zelfs maar aanraken. Ik heb de zomer mijn rug gegooid voordat ik Studio Company oprichtte. Een schijf gleed een beetje uit zijn plaats, wat niets te maken had met mijn scoliose, maar omdat ik scoliose heb, kreeg ik het advies om naar mijn orthopedist te gaan, die uiteindelijk gewoon een routinematige aanpassing uitvoerde. Ik bleef echter bijna een dag met het probleem zitten. Omdat het niet meteen opgelucht was, kon ik vier of vijf dagen niets doen.
Ik dacht altijd dat ik zoveel over mijn lichaam wist omdat ik scoliose had, en ik moest nieuwe manieren vinden om eenvoudige dingen te doen. Maar nu realiseer ik me dat ik gewoon de juiste uitlijning bedroog. Omdat ik nu gedwongen ben om constant aan mijn uitlijning te denken om mijn knie te beschermen, begrijp ik nog meer over hoe een juiste uitlijning ook mijn rug helpt. Ik heb zoveel over mijn lichaam geleerd door geblesseerd te zijn dat ik het gevoel heb dat ik de tweede keer echt beter met de scoliose kan omgaan.
Foto: Rosalie O'Connor