De dansgemeenschap staat erom bekend haar eigen te steunen. Neem de manier waarop we ons achter Prince George schaarden nadat tv-anker Lara Spencer hem bespotte omdat hij studeerde ' BAH -lay, 'of hoe wedstrijddansers oranje linten op hun teamjas droegen ter ere van het overlijden van collega-danseres en Marjorie Stoneman Douglas High School schietslachtoffer Jaime Guttenberg.
Maar voor dansers die geen genderconformiteit hebben - die zichzelf niet als vrouw of man presenteren - is dat niveau van ondersteuning niet altijd even gemakkelijk te verkrijgen. 'De binaire gendergelijkheid heeft diepe wortels in de dans- en dansindustrie', zegt Hayden J. Frederick, een performer, choreograaf en faculteitslid bij Broadway Dance Center in NYC. En dat stelt uitdagingen voor gender-niet-conforme danskunstenaars.
Hayden J.Frederick (Bruce-Michael Grossman, met dank aan Frederick)
'Vooral voor ballet', zegt Angelica Stiskin, artistiek directeur van het jazz- en eigentijdse traineeprogramma van de Joffrey Ballet School in NYC, 'er is een lange geschiedenis van genderlabels en rollen en hun intrinsieke bestaan in proces en uitvoering.' Pointework en het soort partnerschap dat in klassieke balletten wordt gezien, versterken de ouderwetse opvattingen over gender. En in veel pre-professionele balletomgevingen worden balletstagiaires in klassen onderverdeeld op basis van het geslacht dat ze bij de geboorte hebben gekregen, wat betekent dat de vaardigheden die ze ontwikkelen en de rollen die ze later op zich zullen nemen, worden bepaald door de perceptie van hun geslacht door de instelling. in plaats van hun eigen.
Genderlabels gelden vaak ook voor danskleding. 'Ik volg dagelijks ballet- en moderne lessen en moet me houden aan een zeer strikte dresscode met een sterk geslacht', zegt MJ Markovitz, een student in het studiebeursprogramma van The Ailey School die bij de geboorte een vrouw kreeg toegewezen en die voornaamwoorden gebruikt. 'Als ik in de spiegel in mijn roze panty naar mezelf kijk, voel ik me extreem losgekoppeld. Ik heb het gevoel dat mijn lichaam niet van mij is, alsof een andere persoon door mijn spiegelbeeld naar me terugkijkt. Dat is niet omdat ik mijn lichaam niet leuk vind - ik hou van mijn lichaam en van mezelf. Dit komt omdat het dragen van een roze panty me inherent dwingt om gezien te worden als iemand die ik niet ben. '
De commerciële danswereld wordt meestal gezien als progressiever dan de ballet- of academische dansscènes, maar genderstereotypen komen nog steeds voor. 'In mijn lessen hebben leraren de neiging om groepen op geslacht te scheiden - jongens in groep één, meisjes in groep twee - en ze bieden choreografische keuzes op basis van geslacht', zegt Frederick. 'Hoe onschadelijk de bedoeling ook is, het elimineert het bestaan van niet-binaire mensen.' En soms zijn de bedoelingen van dansleiders dat ook niet onschadelijk. De in Philadelphia, PA gevestigde artiest K. Kahikinaokala Ching herinnert zich een repetitie waarin een regisseur weigerde hen aan te spreken met hun voornaamwoorden, zoals Ching verkiest. 'Dat kunnen uw voornaamwoorden zijn', herinnert Ching zich dat de regisseur zei, 'maar ze zijn zeker niet van mij.'
MJ Markovitz (Marisa Melito, met dank Markovitz)
Dans als een toevluchtsoord
Ondanks de obstakels kan het studeren van dans voor dansers die geen gelijkenis vertonen ook een weg naar vrijheid zijn. 'Toen ik opgroeide, was mijn dansstudio-familie heel open en heel eerlijk tegen elkaar', zegt Megz Alfonso, die verscheen in seizoen 12 van 'So You Think You Can Dance' en zij / die voornaamwoorden gebruikt. Als kind, zeggen ze, was het navigeren door gender 'geen groot probleem voor mij'.
Markovitz groeide op in de competitie-danswereld, 'een rijk van dans gevuld met zowel zeer vrouwelijke als mannelijke aspecten', zeggen ze. 'Het had allemaal een element van vrouwelijk praal - de lovertjes, glitter en over-the-top podiumpersoonlijkheden.' Hoewel ze zichzelf toen nog niet als gender-non-conform waren gaan beschouwen, vond Markovitz dat de 'geslachtsdichotomie eigenlijk een deel was van waarom ik verliefd werd op dans - het was de uitvoering, de bijna' sleur 'van alles.'
Veel professionele dansinstellingen tonen gevoeligheid voor de genderuitingen van hun dansers en werken eraan om ruimte en zichtbaarheid voor hen te creëren. Lena Lauer, de directeur van onderwijsprogramma's bij de José Limón Dance Foundation, zegt dat de stichting een veilige omgeving is voor alle dansers, ook voor degenen die zich niet aan één genderidentiteit houden. 'Het gietproces bij de stichting is altijd genderfluïde', zegt ze, en de kantoren en studio's van Limón hebben niet-genderspecifieke faciliteiten.
Professionele ruimtes afgestemd op gender-non-conformingdansers beginnen ook meer te verschijnen. Kort nadat hij naar New York verhuisde, hoorde Markovitz over Ballez, een dansgezelschap dat zich toelegt op de uitvoering en productie van ballet door queer artiesten, opgericht door Katy Pyle. 'Nadat ik mijn eerste les bij het bedrijf had gevolgd,Ik snikte de hele reis naar huis, 'zegt Markovitz. 'Ik wist gewoon niet dat dans, met name klassieke dans, zo goed kon aanvoelen.'
Megz Alfonso (met dank Alfonso)
Een stem vinden door middel van dans
Thom White, die achter Todrick Hall danste in zijn muziekvideo's 'Nails, Hair, Hips, Heels' en 'F * g', laat zijn strijd met gender uit het verleden tot zijn eigen werk leiden. 'Ik creëer vanuit persoonlijke ervaring, trauma, verlangen - en gender zit daar voor mij allemaal in', zegt hij. 'Een van mijn favoriete dingen om te doen is de genderverwachtingen uitwissen door middel van dans.'
Hij moedigt jonge dansers die moeite hebben om hun genderidentiteit te begrijpen, aan om een taal te geven aan hoe ze zich voelen. 'Spreek je ongemak, je pijn, je zelfvertrouwen en je veerkracht uit', zegt hij. 'Of het nu is door middel van dans, persoonlijk schrijven of spreken in het openbaar, druk jezelf uit.'