(door Paul Kolnik)
De balletten van Justin Peck zijn tegelijk eigentijds en speels, met ingewikkelde partnerschappen en caleidoscopische formaties. Hoewel het corpslid van het New York City Ballet pas drie jaar geleden begon met choreografieën, heeft hij al werken gemaakt voor het Nantucket Atheneum Dance Festival en de Columbia Ballet Collaborative aan de Columbia University (waar hij academische lessen volgt). Vorig jaar was Peck de eerste actieve choreograaf-in-residence van het New York Choreographic Institute. NYCB voerde zijn eerste werk voor het bedrijf uit, In plooien , in juli, en zal een uitbreiding van zijn werk uit 2010 in première gaan, Verhalen van een Chinese dierenriem , deze maand. Wat inspireert Peck? Lees verder om erachter te komen!
“Voor mij is 50 procent van de choreografische strijd het vinden van de juiste muziek. De muzikale score fungeert als mijn blauwdruk. Ik kijk erdoorheen terwijl ik naar de muziek luister en probeer subtiele details te accentueren met choreografische interpretatie. Het is als het oplossen van een puzzel. Ik heb samengewerkt met Sufjan Stevens om mijn nieuwe werk voor NYCB te orkestreren. Ik voel een sterke band met Stevens. Hij heeft respect voor componisten uit het verleden, maar behoudt nog steeds zijn eigen stem. '
NYCB-dansers repeteren de Symphony in C van George Balanchine
'Ik heb veel geleerd over de structuur van ballet door naar de patronen en het verloop van de choreografie van George Balanchine te kijken, vooral in stukken met grote casts. Zijn Symfonie in drie bewegingen is een van mijn favoriete balletten. Ik kijk vaak naar repetities vanaf de vierde ring van het theater om de architectuur van bovenaf in me op te nemen. '
“Tijdens mijn residentie bij de NYCI heb ik
werkte samen met componist Conrad Winslow. We zijn allebei fijnproevers, dus we besloten om te proberen de eetervaring vast te leggen met ons stuk. We gingen samen naar restaurants, schreven bijvoeglijke naamwoorden op die in ons opkwamen en namen foto's van het eten. Het is een beetje absurd, maar het was interessant en leuk. '
Emilie Gerrity (voorhoede) repeteert Peck's In Creases voor het New York Choreographic Institute
“Sara Adams en Emilie Gerrity zijn jongere dansers in het gezelschap die mij onlangs hebben geïnspireerd. Ze beginnen net op te komen als artiesten, en het is geweldig om ze de kans te geven om te worden uitgelicht. Het is wederzijds voordelig, denk ik. '
“Janie Taylor staat open om te experimenteren met choreografische ideeën en ontmoet me halverwege. We hebben een geweldige chemie in de studio. '
“Toen ik vast kwam te zitten tijdens het maken Verhalen van een Chinese dierenriem, Ik heb me soms verdiept in het onderzoeken van een bepaald sterrenbeeld. Dan zou ik gewoon een woord nemen en ermee doorgaan. Tijdens mijn onderzoek naar ‘Jaar van de os’ las ik bijvoorbeeld een passage met het woord ‘lineair’. Ik paste dat woord vervolgens toe op de choreografische structuur. ''
(door Paul Kolnik)
“Ik fiets veel terwijl ik naar muziek luister. Het is een goed moment om mijn gedachten te laten afdwalen en op de muziek te reageren. '