De speler laden...
Chirlane McCray: van homoseksuele pionier tot de vrouw van een politicus
Het volgende verhaal stond in het juninummer van ESSENCE Magazine. Chirlane McCray is nu de first lady-elect van New York. In 1979 was Chirlane McCray een lesbienne, hardop en trots. Ze zei het zelf, in een baanbrekend essay in ESSENCE, simpelweg genaamd I Am a Lesbian. Dat artikel was een openbaring, misschien wel de eerste keer dat een zwarte homovrouw zo open en eerlijk over haar seksualiteit sprak in een zwart tijdschrift. Ik ontdekte mijn voorkeur voor vrouwen al vroeg, schreef ze, voordat ik opgesloten raakte in een traditioneel huwelijk. Nu, 34 jaar later, is dezelfde Chirlane McCray, 58, gelukkig ondergedompeld in een traditioneel huwelijk. Haar man, Bill de Blasio, doet mee aan een van de meest fel omstreden democratische burgemeestersverkiezingen in decennia, en zijn vrouw van 19 jaar en moeder van hun twee tienerkinderen staat centraal in zijn campagne als strateeg, vertrouweling en politieke partner. Dus hoe veranderde deze zelfbewuste lesbienne in een schijnbaar klassieke politieke vrouw? McCray keert terug naar huis naar de pagina's van ESSENCE en het publiek dat haar zoveel jaren geleden omhelsde, om te praten over de onverwachte wendingen van het leven, de vloeibaarheid van liefde, vuile politiek en haar 180 graden draai. ESSENCE: Waarom heb je dat eerste essay geschreven? CHIRLANE McCRAY: Omdat ik het in 1979 belangrijk vond om de mythe te verdrijven dat er geen homoseksuele zwarte mensen zijn, dat zwarte mensen dat soort dingen gewoon niet deden. Dat artikel was mijn manier om zwarte vrouwen in het hele land te vertellen: je bent niet de enige. ESSENCE: Hoe werd het ontvangen? McCRAY: Ik weet nog hoe opgewonden iedereen was en hoe ik werd gevierd. Ik ben er trots op dat ik op zo'n jonge leeftijd dapper genoeg was om naar ESSENCE te gaan en te vechten om dat artikel te schrijven. Ik voelde me positief over wat ik had gedaan. ESSENCE: Hoe heb je Bill voor het eerst ontmoet? McCRAY: In 1991 werkte ik op de persafdeling van de [NYC] Commission on Human Rights en werd ik naar het stadhuis gestuurd. Ik droeg op West-Afrika geïnspireerde kleding en een neusring, en Bill zegt dat hij de liefde op het eerste gezicht had. Ik merkte wel wat een knappe man hij was en dat hij grappig en slim was en andere mensen aan het lachen maakte. ESSENCE: Maakte je je zorgen dat hij een man was - en blank? McCRAY: Het enige waar ik aan kon denken was: Hij is zes jaar jonger dan ik! ESSENCE: Dus hoe ging je van lesbisch zijn naar verliefd worden op een man? McCRAY: Door de aannames die ik had over de vorm en verpakking opzij te zetten, zou mijn liefde binnenkomen. Door mezelf zo vrij te laten zijn als ik me voelde toen ik natuurlijk werd. ESSENCE: Toch, was het vreemd om na zo lang met een man te zijn? McCRAY: Ik kwam uit de kast toen ik 17 was. Ik had niet echt met mannen gedate. Ik dacht: wat is dit? Maar ik dacht ook niet: oh, nu val ik op mannen. Ik voelde me aangetrokken tot Bill. Hij voelde als de perfecte persoon voor mij. Voor twee mensen die er zo verschillend uitzien, hebben we veel gemeen. We zijn een heel conventioneel, onconventioneel stel. ESSENCE: Hoe heb je Bill over je verleden verteld? McCRAY: Andere mensen vertelden het hem in het begin. Op een gegeven moment gaf ik hem het artikel en zei: Kijk, dit is wie ik ben en je zou dit moeten lezen. Het schudde hem wakker. Maar hij liet het niet zien. Hij was er koel in. ESSENCE: Beschouw je jezelf als biseksueel? McCRAY: Ik ben meer dan alleen een label. Waarom zijn mensen zo gedreven om te labelen waar we op het seksuele spectrum vallen? Etiketten zetten mensen in dozen, en die dozen hebben de vorm van doodskisten. Het vinden van de juiste persoon kan zo moeilijk zijn dat vaak, wanneer iemand eindelijk iemand vindt bij wie hij of zij zich op zijn gemak voelt, zij of hij het gewoon laat werken. Zoals mijn vriendin Vanessa zegt: het is niet van wie je houdt; het is waar je van houdt. ESSENCE: Voel je je nog steeds aangetrokken tot vrouwen? McCRAY: Ik ben getrouwd, ik ben monogaam, maar ik ben niet dood en [lacht] Bill ook niet. Ik weet dat mijn man fel en hartstochtelijk van me houdt. Ik weet dat hij me steunt en altijd voor me zal opkomen. ESSENCE: Hoe voelde je je toen je ESSENCE-artikel uit 1979 online werd gelekt en toen de New York Post een cartoon van jou en je man in bed heeft afgedrukt? McCRAY: Ik dacht dat het artikel vroeg of laat [uitgekomen] zou zijn. Ik was nogal afwijzend tegenover het geheel. Maar dan die tekenfilm! Wat de New York Post deed was gewoon heel smerig. Het was racistisch, onwetend en grof. ESSENCE: Als Bill wordt gekozen, wat voor soort first lady van New York ben jij dan - een Michelle Obama? McCRAY: Het is te vroeg om te zeggen waar ik aan ga werken, maar ik zal mijn eigen persoon zijn. Ik zou elke dag in de stad willen zijn om te luisteren naar wat mensen zeggen en te vragen wat ze nodig hebben. Ik wil graag anderen inspireren door zoveel mogelijk te doen om mensen te helpen die een beter leven voor zichzelf en anderen proberen te maken.
De speler laden...
De speler laden...
