Op veel manieren, De 23-jarige Cassandra Naud is een typische commerciële danseres in opkomst. Ze trainde van jongs af aan in verschillende dansstijlen, woonde het College en het Conservatorium voor uitvoerende kunsten van de American Musical and Dramatic Academy in LA bij en maakte na haar afstuderen een vliegende start, ondertekende bij The Movement Talent Agency (MTA) het auditiecircuit. Maar Cassandra heeft iets waardoor ze zich onderscheidt van haar leeftijdsgenoten: een moedervlek die haar rechterwang bedekt. Cassandra stelde zich open Dansgeest over hoe haar moedervlek zowel haar leven als haar danscarrière heeft beïnvloed. —Kathryn Holmes
Ik ben geboren met een zogenaamde naevus-moedervlek op mijn gezicht. Toen ik een baby was, overwogen mijn ouders om het te laten verwijderen, maar de procedure had me een lui oog en ernstige littekens kunnen bezorgen, dus besloten ze te wachten en lieten me de beslissing nemen toen ik ouder was.
Toen ik opgroeide, was vlak voor de middelbare school de enige keer dat ik serieus overwoog om mijn moedervlek te verwijderen. We hebben zelfs de afspraak met de dokter gemaakt. Maar ik bleef er ook aan denken dat mijn moedervlek me geen pijn deed. Het was niet ongezond. Dus besloot ik te omarmen hoe ik eruitzag. (Ik realiseerde me ook dat mijn bezorgdheid minder ging over mijn moedervlek en meer over het beginnen met de middelbare school.)
Ik begon met dansen toen ik 5 jaar oud was en trainde bij FM Dance Station, nu Generation Dance Studio genaamd, in Alberta, Canada. Ik ben begonnen met jazz en ballet, daarna heb ik tap, hiphop en hedendaags toegevoegd. Ik was ongeveer 9 toen ik besloot dat ik een danscarrière wilde nastreven, en op de middelbare school deed ik mee aan wedstrijden en ging ik naar conventies, waaronder Coastal Dance Range, Monsters of Hip Hop en The PULSE on Tour. Ik ontving zelfs een Protégé-beurs van The PULSE en mocht naar een paar verschillende steden reizen.
Ik had altijd al in L.A. willen dansen, maar aangezien ik Canadees ben, wist ik dat ik een visum nodig had om daarheen te verhuizen. Dus ik deed onderzoek naar hogescholen in L.A. AMDA was mijn eerste keuze - en ik stapte in! Ik schreef me in voor het BFA-programma voor dans en theater, en ik profiteerde ook van mijn verblijf in L.A .: Ik volgde lessen bij Millennium Dance Complex, EDGE Performing Arts Center, Movement Lifestyle en Debbie Reynolds Studio. Ik studeerde af in 2014 en dankzij een visum voor optionele praktische training kon ik nog een jaar in de VS blijven en werken. Ik tekende bij Movement Talent Agency (de agenten woonden de laatste showcase van AMDA bij) en begon audities te gaan doen.
Hoewel sommige mensen misschien hadden verwacht dat mijn moedervlek me zou tegenhouden, was dat zeker niet het geval. Ik denk dat het me heeft geholpen om op een goede manier op te vallen - mensen herinneren me me bij audities. In mijn eerste jaar als danseres boekte ik een ESPN-promo met Maroon 5 en deed ik een sizzle reel voor het tv-programma 'Bandolero', geproduceerd door Kenny Ortega en gechoreografeerd door Liz Imperio en Chad Carlberg.
Eerder dit jaar hielp mijn moedervlek me echt om een optreden te boeken. In april zag een schrijver in het VK me in een Facebook-groep voor mensen met moedervlekken, en ze nam contact met me op voor een artikel over mij in een klein tijdschrift. Haar stuk werd doorgegeven aan de Dagelijkse mail Vanaf dat moment ging mijn verhaal viraal. Op een dag werd ik wakker en had ik ineens 6000 nieuwe Instagram-volgers. De belichting hielp me een muziekvideo te boeken voor het nummer van Leona Lewis 'Vuur onder mijn voeten ' : De regisseur zag mijn artikel en vroeg me auditie te doen. De video ging over het vinden van wat je in het leven drijft, en over uniek zijn is het vuur onder mijn voeten.
Op dit moment ben ik terug in Canada, wachtend op een ander visum om terug te keren naar L.A. Op een dag zou ik graag een wereldtournee boeken of me bij een bedrijf aansluiten. Ik ben ook begonnen met het bouwen van een portfolio voor modellenwerk.
Ik ben er inmiddels aan gewend dat mensen naar mijn moedervlek kijken alsof het een probleem is. Maar ik heb geleerd niet stil te staan bij wat andere mensen denken. Als iemand op straat me raar aankijkt, laat ik me daar niet door beïnvloeden. In de commerciële danswereld kan opvallen meestal geen kwaad. Maar als dat het geval is, moet ik onthouden dat niemand elke baan krijgt waarvoor ze auditie doet, of het nu door een moedervlek is of gewoon de verkeerde haarkleur heeft. Een danscarrière is nooit gemakkelijk, maar anders zijn hoeft geen obstakel te zijn.
Met dank aan Tio Von Hale