Het buitengewonePaloma Garcia-Lee, die in niet minder dan vijf Broadway-shows heeft gedanst, kan zich aanpassen aan de stijl van elke choreograaf. En voordat we deze zomer teruggaan naar Broadway Rode molen! (gechoreografeerd doorSonya Tayeh), pakt ze het werk aan van een van de meest iconische choreografen aller tijden: Bob Fosse
Garcia-Lee speelt Adrienne in de nieuwe FX limited-serie 'Fosse / Verdon 'première op 9 april, die de romantische en creatieve relatie volgt van Fosse (Sam Rockwell) en zijn muze Gwen Verdon (Michelle Williams). Hamilton's Lin-Manuel Miranda, Thomas Kail, Steve Levenson en Andy Blankenbuehler dienen als uitvoerende producenten, met Kail als regisseur en Blankenbuehler als choreografie.
Met uitzondering van het optreden op The Tony Awards, markeert 'Fosse / Verdon' het tv-debuut van Garcia-Lee. 'Ik richt mijn zinnen echt op meer camerawerk', zegt ze. 'De kans krijgen om mijn spieren te buigen als actrice in dit andere medium, maar toch het dansgedeelte te hebben, is allemaal heel spannend.' (Ze heeft ook echte acteerkrakers: terwijl ze student was aan de North Carolina School of the Arts, stopte ze eigenlijk even met dansen om in plaats daarvan acteren te studeren.)
Dansgeest sprak met Garcia-Lee over de epische laatste callback van 'Fosse / Verdon', hoe ze werd gecast en de overgang van podium naar film.
Hoe ben je bij de show betrokken geraakt?
Andy Blankenbuehler en ik cirkelen al jaren rond elkaar! Elke keer dat hij wilde dat ik iets deed, heb ik iets anders gedaan, en het is gewoon zo lang heen en weer geweest. Nadat we klaar waren met onze run van buiten de stad Rode molen! in Boston deze zomer, zei hij dat er een tv-project op komst was. Dus ik ging er auditie voor doen en werd uiteindelijk gecast. Ik moest toen kiezen tussen werken aan 'Fosse / Verdon' en 'Rent Live!' in LA, wat echt heel moeilijk voor me was. Ik vond het gewoon leuk om op een ochtend wakker te worden, en mijn gevoel was als, Ik moet in New York blijven om te zien wat deze show gaat worden
Hoe was de auditie?
Wij allemaal in de kamer voor de laatste 'Fosse / Verdon'-callback zullen het de rest van ons leven onthouden - we maken grapjes dat het een verhaal wordt dat we onze kleinkinderen vertellen. Dankzij de omvang van de show, schreeuwden de mensen om auditie. Ik ben nog nooit in een kamer van dat kaliber geweest. Het was het beste van New York. Iedereen wist dat er iets heel speciaals ging gebeuren met het project. Velen van ons waren in tranen - hoe vaak gebeurt dat?
Vertel ons over uw rol in de show.
In de vierde aflevering ontmoet je mijn personage, Adrienne. Ze is waarschijnlijk gebaseerd op iemand die echt is en die veel met Bob heeft samengewerkt. (Tijdens het hele proces zijn veel namen veranderd.) Ze is een van zijn belangrijkste dansers.
Garcia-Lee op de set 'Fosse / Verdon' (met dank aan Garcia-Lee)
Hoe ben je in karakter geraakt?
Ik ben altijd een fan geweest van het werk van Fosse - ik hield van de Broadway-show Het was toen ik jonger was. Maar verrassend genoeg heb ik, afgezien van een paar workshops, eigenlijk nog nooit Fosse-materiaal in mijn leven gedaan. Dus dat was een soort hele nieuwe wereld voor mij.
Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om zoveel mogelijk onderzoek te doen. Het eerste dat ik deed, was ophalen het boek waarop de show is gebaseerd , door Sam Wasson. Het is als Harry Potter dik! En ik deed eindeloos YouTuben, ging eindeloos naar de bibliotheek om banden te zoeken en luisterde eindeloos naar de originele soundtracks van Fosse's shows. Tijdens de repetities konden we gaan zitten met mensen die met hem werkten, en we kozen gewoon hun hersens. Hoe was het om in de repetitie te komen? Wat waren de roddels? Hoe was de energie? Het was zo leuk om onze eigen personages te creëren, gebruikmakend van al deze verschillende ervaringen waarover we gehoord hebben. Natuurlijk doen we ook een aantal van de meest iconische dansnummers aller tijden, wat erg onder druk staat.
Michelle Williams (links) als Gwen Verdon en Garcia-Lee (midden) als Adrienne (Pari Dukovic / FX)
Wat is het verschil tussen dansen voor de camera en dansen op het podium?
Het acteerwerk moet op een ander niveau zijn als er een camera op twee meter van je gezicht staat terwijl je aan het dansen bent. Je kunt de meest ingewikkelde danspas maken, maar de camera is gericht op je ogen, je energie - het is een heel andere manier van dansen.
Als je in een show zit, leer je gewoon de hele reeks. Maar filmen werkt zo niet. U kunt in omgekeerde richting filmen. Zelden hadden we de mogelijkheid om zelfs maar het hele nummer te doen. Ik moest er dus aan wennen om dans op een andere manier te presenteren.
Wat mag het publiek van de show verwachten?
De show heeft duidelijk veel dansen, maar we richten ons ook op de invloed van Gwen op het werk van Bob. Het is een interessante kijk op hun relatie. Het is dus niet zomaar een dansshow gemaakt voor tv, het is echt een filmische wereld. Vaak zie je deze beroemde choreografie op de achtergrond van een scène. Ik heb nummers uit Sweet Charity, Pepijn en Chicago op de show. Ze duiken echt in zijn hele bestaan en de complexe relaties die hij had met zijn dansers.