Nationale dansweekis gekomen en gegaan, maar er zijn nog steeds NDW-dingen te vieren: de winnaars van de essay- en posterwedstrijden zijn onlangs bekendgemaakt. Gefeliciteerd met Taylor Mason, Autumn Endris en Alonni Reid met hun prijsposters, en aan Esmeralda Ramos en Julia Andretta met hun topessays! Bekijk hieronder hun winnende inzendingen.
(Een korte opfriscursus: essays moesten een van de volgende twee vragen beantwoorden: 'Waarom is dans zo belangrijk in je leven en hoe heeft het je geholpen in andere aspecten van je leven?' Of 'Waarom is dans belangrijk genoeg voor zowel individuen als gemeenschappen? dat we een week moeten nemen om het te vieren? '- en posters moesten gaan over het onderwerp' Hoe ziet dans eruit? ')
Taylor Mason
Herfst Endris
Alonni Reid
Esmeralda Ramos
Het is moeilijk voor mij om te beschrijven wat dans mij heeft gebracht. Ik beschouw mezelf als onhandig en niet de beste danseres, maar ik denk echt dat dat er niet meer toe doet. Dans heeft me dat vertrouwen gegeven.
Waarom is dans belangrijk voor mij en hoe beïnvloedt het andere aspecten van mijn leven? Dans was voor mij nooit een optie. Ik was zo bang dat andere mensen naar me keken, me zagen praten en ik had beslist nooit gedacht dat ik ooit voor een menigte zou dansen, maar wat denk je? Om de een of andere reden ben ik in deze positie geplaatst en ik ben zo dankbaar voor wat de reden ook was dat ik hier terecht ben gekomen. Ik beschouw mezelf niet als een geweldige danseres, maar ik werd gewoon verliefd op dansen. Dans heeft mijn zelfvertrouwen vergroot van 0-100.
Als ik de studio binnenloop, laat ik alles gewoon voor de deur staan, ik vergeet al mijn problemen, al mijn zorgen, en ik dans het allemaal weg, en plotseling realiseer ik me dat al mijn druk en problemen verdwenen zijn. Als ik wegloop, komen mijn problemen niet meer terug. Ze verdwijnen gewoon. Dans had me veel dingen geleerd, een van al die dingen die ik heb geleerd, is hoe ik met mijn problemen om kan gaan. Had ik maar geweten dat dans mijn leven zo positief zou veranderen ...
Dans is om zoveel redenen belangrijk voor me, omdat het me helpt te ontspannen, het verlicht mijn stress, mijn druk, het gaf me het vertrouwen dat ik nodig heb en zelfs een andere levensstijl.
Julia Andretta
Ik ben een danser. Ik dans niet omdat ik het wil, ik doe het omdat ik het moet. Ik vertel een verhaal door de bewegingen van mijn lichaam. Ik dans omdat het me een tijdje afleidt. Ik krijg dit geweldige gevoel door de bewegingen van mijn armen en door het ritme van de muziek. Ik ben een artiest, atleet en een dromer.
Elke keer als ik dans, word ik een beter mens. Dans neemt tijdelijk de pijn weg van de harde wereld, buiten die studioramen. Dans stelt me in staat om mezelf te vinden, maar tegelijkertijd ook mezelf te verliezen. Dans helpt je om jezelf uit te drukken door middel van muziek, zonder te worden veroordeeld. Het maakt de wereld niet uit of je niet kunt dansen, uitstekende dansers zijn niet geweldig vanwege hun techniek, ze zijn uitstekend vanwege hun passie voor dansen. Passie is een natuurlijk gevoel / emotie die we krijgen als muzieknoten door je hoofd stromen.
De muziek stelt je in staat om te dansen, hoe je je ook voelt. Er zijn veel dansstijlen die je helpen je gevoelens te uiten. Ik hou er bijvoorbeeld van om lyrisch op te treden, als ik een zware maand heb gehad, of zo. De muziek spreekt me aan. De muziek laat me het moment voelen, en binnen dat moment creëer je een sculptuur van jezelf die een leven lang meegaat. Studies tonen aan dat dans een therapeutische activiteit is die helpt bij het doen van lichaam en geest. Dans helpt me om te kalmeren na een stressvolle dag. Voor mij fungeert dans als een metgezel die altijd begrijpt.
Studenten die dansen communiceren met de muziek en bewegingen op een manier die niet-dansers kunnen begrijpen. Het leven gaat niet over wachten tot de storm voorbij is, maar over leren dansen in de regen. Dansen laat dromen uitkomen, of het nu gaat om winnen, vliegen, veroveren of gedijen.
Dansen is dromen op je voeten.