Azalea struik - Ericaceae
- Wintergroene en bladverliezende heesters
- Voor zones, zie hieronder
- Gefilterd zonlicht
- Regelmatig tot ruim water
- Bladeren zijn giftig als ze worden ingeslikt
Rododendrons en azalea's zijn misschien wel de favoriete struiken van het Zuiden. Veel mensen beschouwen ze als totaal verschillende planten, maar ze behoren allebei tot het geslacht Rhododendron, dat meer dan 800 soorten en 10.000 benoemde selecties omvat. Zelfs voor het ongeoefende oog is één verschil tussen de twee groepen duidelijk: rododendrons hebben over het algemeen veel grotere bladeren. Vanuit technisch oogpunt zijn rododendronbloemen klokvormig en hebben ze tien of meer meeldraden, terwijl azaleabloemen typisch trechtervormig zijn en vijf meeldraden hebben.
VERWANT:
Door hun keuzes zorgvuldig te maken, kunnen tuinders in bijna elk deel van het Zuiden van sommige van deze planten genieten, zelfs als dat betekent dat ze in containers moeten worden gekweekt. Rododendrons doen het over het algemeen beter in het Boven- en Midden-Zuid, hoewel een aantal selecties gedijen in het Lagere Zuiden. Azalea's zijn echter meer meegaand; met de nodige aandacht voor bodem, licht en een goede selectie kunnen ze in het hele zuiden gekweekt worden.
Rhododendrons en azalea's hebben vrijwel dezelfde basisvereisten voor bodem en water. Ze hebben zure, goed doorlatende, organisch verrijkte grond nodig die niet te droog mag worden en niet drassig mag blijven. Planten in zware klei is een no-no: wortelrot treedt vaak op, aangegeven door vergeling, verwelkend gebladerte en instorting van de plant. Planten in kalkrijke, alkalische grond is een andere fout; ijzergebrek leidt al snel tot chlorose (gele bladeren met groene nerven). Alkalische grond heeft azalealiefhebbers in Texas en Oklahoma echter niet ontmoedigd. De aanbevolen praktijk is om verhoogde bedden van 15-18 inch diep te bouwen en ze te vullen met een half-en-half mengsel van fijngemalen schors en grof veenmos-veenmos (zorg ervoor dat je de twee grondig met water mengt voordat je de bedden vult) . Irrigatie met alkalisch water zal de pH langzaam verhogen; om het binnen het gewenste bereik van 5,0-6,0 te houden, bereidt u een mengsel van 3 delen tuinzwavel op 1 deel ijzersulfaat voor en brengt u het vervolgens aan met een snelheid van 1 pond per 100 vierkante voet tuinbed. Dit zou de pH met één punt moeten verlagen.
Plant azalea's en rododendrons met de bovenkant van de kluit iets boven het grondniveau. Kweek niet rond deze planten, omdat ze ondiepe wortels hebben. Omdat ze water opnemen via hun gebladerte, maak je zowel de bladeren als de wortelzone nat als je water geeft. Overhead water geven met sproeiers werkt goed, maar om schimmelziekten te voorkomen doe je dit in de ochtend zodat de bladeren in de middag droog zijn. Vermijd druppelirrigatie, het maakt het wortelstelsel niet gelijkmatig nat.
In het voorjaar, net nadat de bloemen zijn uitgebloeid, breng je mulch aan en bemest je met een zuurvormende meststof met gecontroleerde afgifte, zoals katoenzaadmeel of commercieel azalea/cameliavoer. Mulch niet in de herfst; dit houdt de warmte in de bodem vast en vertraagt het begin van de kiemrust, waardoor de kans op winterschade groter wordt. En niet bemesten voordat bloeien, stimuleer je bladgroei op het verkeerde moment.
De zontolerantie van azalea's en rododendrons verschilt per soort en selectie. Over het algemeen geven de meeste soorten de voorkeur aan de halfzon of gefilterde schaduw onder hoge bomen. De oost- en noordkant van het huis zijn betere locaties dan de west- en zuidkant. Te veel zon bleekt of verbrandt de bladeren; te weinig resulteert in slungelige planten die niet bloeien.
Insecten en ziekten hebben zelden last van gezonde, krachtige planten. Rododendrons die in zware klei groeien, worden echter vaak het slachtoffer van Phytophthora , een dodelijke bodemschimmel die afsterving veroorzaakt. Azalea's die in de volle zon groeien, worden vaak geplaagd door zuigende insecten die kantinsecten worden genoemd. Voor oplossingen voor beide problemen, zie de Southern Living Garden Probleemoplosser .
De hier vermelde rododendrons zijn allemaal groenblijvend; azalea-soorten en hybriden kunnen groenblijvend of bladverliezend zijn. Plantgroottes variëren enigszins binnen groepen, maar de meeste individuele planten zijn ongeveer gelijk in hoogte en breedte.
Het snoeien van rododendrons is eenvoudig, volg gewoon deze algemene richtlijnen. Tip-knijp jonge planten om ze bossig te maken; snoei oudere, langbenige planten om de vorm te herstellen door terug te knippen naar een zijtak, bladkrans of cluster van latente knoppen. Voer uitgebreide snoei uit in de late winter of het vroege voorjaar. Snoeien op dit moment zal wat bloemknoppen opofferen, maar de energie van de plant zal worden omgeleid naar latente groeiknoppen, die dan klaar zullen zijn om hun nieuwe groei vroeg in het groeiseizoen naar buiten te duwen. Je kunt wat vormgeven terwijl planten in bloei staan; gebruik afgeknipte takken in arrangementen. Om zaadvorming, die de bloei van volgend jaar kan verminderen, te voorkomen, knipt of breekt u uitgebloeide bloemtrossen af en zorgt u ervoor dat de groeiknoppen aan de basis van elke tros niet worden beschadigd.
Groenblijvende azalea's zijn dichte, meestal goed gevormde planten; teruggaand herstelt de occasionele eigenzinnige tak de symmetrie. Om de struiken compact te houden, regelmatig tip-knijpen, beginnend na het einde van de bloei en doorgaand tot half juni. Snoei bladverliezende azalea's terwijl ze slapend en bladloos zijn. Je hoeft azalea's niet zo voorzichtig te snoeien als rododendrons - de bladeren zijn redelijk gelijkmatig verdeeld langs de takken, met een knop aan de basis van elk blad, zodat nieuwe groei zal ontspruiten van bijna overal waar je knipt (in kaal of blad hout).
Soorten Rododendrons
De meeste mensen kennen rododendrons als grote, leerachtige struiken met ronde trossen ('trossen') van prachtige witte, roze, rode of paarse bloemen. Dit zijn voornamelijk hybriden van catawba rododendron, R. catawbiense , die inheems is in de Appalachen. Maar er zijn ook dwergen van slechts enkele centimeters lang, reuzen die in hun geboorteland Zuidoost-Azië 40 of zelfs 80 voet bereiken, en een groot aantal soorten en hybriden van gemiddelde grootte. Hybriden met Aziatische afkomst kunnen exotische kleuren van geel, abrikoos en zalm vertonen; helaas zijn planten met deze kleuren vaak minder tolerant ten opzichte van de zomerhitte van het zuiden.
De volgende secties plaatsen benoemde selecties in categorieën om u te helpen beslissen of ze geschikt zijn voor uw tuin en hoe u ze moet gebruiken.
Hittetolerante hybriden. Dit zijn enkele van de selecties die de lange, hete zomers van het Beneden Zuiden accepteren: 'A. Bedford', 'Album Elegans', 'Anah Kruschke', 'Anna Rose Whitney', 'Belle Heller', 'Caroline', 'Cheer', 'Chionoides', 'Cynthia', 'English Roseum', 'English Roseum' , 'Ginny Gee', 'Holden', 'Janet Blair', 'Jean Marie de Montague', 'Lee's Dark Purple', 'Nova Zembla', 'Purple Splendour', 'Roseum Elegans'', ' Trude Webster', 'Vulcan'.
Winterharde hybriden. De meeste van de hier vermelde hybriden zijn vrij winterhard. Het volgende kan temperaturen tot minstens -20°F aan: 'Album Elegans', 'America', 'Boule de Neige', 'Catawbiense Album', 'Catawbiense Boursault', 'English Roseum', 'Nova Zembla', 'PJM' ;, 'President Lincoln', 'Ramapo', 'Roseum Elegans'.
Vireyas voor binnen en vorstvrije ruimtes. De Vireya rododendrons, afkomstig uit de tropen van Zuidoost-Azië, doen het prima in vorstvrije en vrijwel vorstvrije zones. Het zijn ook fijne containerplanten (zelfs binnenshuis), dus ze kunnen in koudere zones worden gekweekt als ze voor de winter naar binnen worden gebracht. Ze hebben een bijzonder snel drainerende potgrond nodig (veel soorten zijn epifyten in het wild); een combinatie van gelijke delen veenmos, gemalen schors en perliet werkt goed. Doorgaans bloeien planten het hele jaar door aan en uit in plaats van in één bloeiseizoen. Ze dragen wasachtige bloesems in opwindende tinten geel, goud, oranje, vermiljoen, zalm en roze, plus crème, wit en bicolors. Soorten, benoemde hybriden en naamloze zaailingen worden aangeboden door sommige gespecialiseerde telers.
Een van de beste die u waarschijnlijk zult vinden, zijn: R. aurigeranum (een hybride van R. brookeanum gewoonlijk vermeld als 'Gracile'), R. javanicum, R. konori, R happy, R. Locher, R. macgregoriae; en de hybriden ‘George Budgen’ (oranje geel), ‘Ne Plus Ultra’ (een roodbloeiende hybride tussen R. juichen en R. zoelleri ), en 'Taylori' (roze).
Laagblijvende rododendrons. Deze selecties worden 1 meter hoog of minder: 'Blue Diamond', 'Bow Bells', 'Dora Amateis', 'Elizabeth', 'Ginny Gee', 'Molly Ann', 'Patty Bee', 'Ramapo', ' Sapphire', 'Scarlet Wonder'.
Rododendrons in klei of alkalische grond? Ze houden er niet van. Planten in verhoogde bedden die 1-2 ft boven het oorspronkelijke bodemniveau zijn, is de eenvoudigste manier om deze planten de omstandigheden te geven die ze nodig hebben. Meng royaal organisch materiaal in de bovenste voet van de oorspronkelijke grond en vul het bed erboven met een mengsel van 50 procent organisch materiaal, 30 procent aarde, 20 procent bouwzand. Dit mengsel houdt lucht en vocht vast en laat overtollig water weglopen.