Twitter-gebruiker @maplecocaine ooit een hilarisch correcte uitspraak getweet: elke dag op twitter is er één hoofdpersoon. Het doel is om het nooit te zijn.
Welnu, vanmorgen is Amy Cooper - een blanke vrouw die de politie belde voor een zwarte man, opzettelijk en herhaaldelijk benadrukkend dat een Afro-Amerikaanse man haar bedreigde door haar te vragen haar hond aan de lijn te houden - de hoofdpersoon op sociale media.
Er is een nieuwe kampioen gekroond pic.twitter.com/GYPuiviPF9 -Eric Haywood (ricEricHaywood) 25 mei 2020
Het doelwit van Amy Cooper, een zwarte vogelaar genaamd Christian Cooper, zegt dat hij Amy Cooper rond 8 uur 's ochtends haar hond los zag lopen in de Ramble, een beschermd natuurgebied in Central Park in New York City. In het park, volgens Newsweek , alle honden moeten tussen 9.00 en 21.00 uur zijn aangelijnd, maar in de Ramble moeten ze te allen tijde zijn aangelijnd.
Nadat de video, opgenomen door Christian Cooper (gezien hoe slavernij werkte, is het duister dat ze dezelfde achternaam hebben), viraal ging, werd Amy Cooper met administratief verlof geplaatst door haar werkgever, investeringsbeheerbedrijf Franklin Templeton. In de verklaring van het bedrijf over het incident staat dat het racisme van welke aard dan ook niet goedkeurt. Amy Cooper (horror of horrors voor blanke vrouwen) liet haar hond ook meenemen door het reddingsbureau waar ze het huisdier van had gekregen.
Bedankt aan het bezorgde publiek voor het contact met ons opnemen over een video met een hond die een paar jaar geleden uit onze redding is geadopteerd. Sinds vanavond heeft de eigenaar de hond in kwestie vrijwillig afgestaan terwijl deze kwestie wordt aangepakt. 1/2— Verlaten Engelen (@NYCockerRescue) 26 mei 2020
De opzettelijkheid en koude berekening achter Amy's dreigementen - haar specifieke en herhaalde verklaringen dat een Afro-Amerikaanse man haar bedreigde - maakten de meesten duidelijk dat ze op zijn minst angst bij Christian Cooper wilde opwekken; wilde dat hij zich grafische video's herinnerde van zwarte mensen die door de politie werden geëxecuteerd; wilde dat hij zich zijn eigen verminkte lichaam op het spoor voorstelde.
In het slechtste geval suggereert het dat Amy Cooper eigenlijk wenste dat Christian Copper zijn leven zou verliezen door toedoen van de politie. Waarom? Omdat Amy Cooper woedend was over het idee dat Christian Cooper vond dat hij evenveel recht had op deze openbare buitenruimte.
Blanke mensen lijken te denken dat elke hoek van deze aarde van hen is; en dat zwarte mensen en andere gekleurde mensen daar niets te zoeken hebben. Ze staan erom bekend ons aan te vallen bij Starbucks, bij banken , Bij drogisterijen , Bij delicatessenwinkel , in onze eigen appartementen, in gemeenschappelijke ruimtes van de universiteit en op talloze andere schijnbaar onschuldige plaatsen. Maar er lijkt geen ruimte te zijn die wit zo fel en gemeen verdedigt en bewaakt als de buitenlucht. De speler laden...
De jure segregatie is misschien (gedeeltelijk) illegaal volgens de Civil Rights-beweging, maar de facto segregatie brult en spuwt in ons gezicht, en heeft invloed op bijna elk facet van hoe zwarte mensen zich bewegen - vooral in ruimtes die worden beschouwd als uitsluitend wit territorium, zoals het buitenleven .
In de paper van Yale professor Elijah Anderson uit 2015 Eli De witte ruimte , gepubliceerd door de American Sociological Association, schrijft hij dat dergelijke ruimtes een normatieve gevoeligheid versterken in omgevingen waarin zwarte mensen doorgaans afwezig zijn, niet worden verwacht of gemarginaliseerd wanneer ze aanwezig zijn. Op hun beurt verwijzen zwarten vaak naar dergelijke instellingen in de volksmond 'de witte ruimte' - een perceptuele categorie - en ze benaderen die ruimte meestal met zorg.
Dit is de reden waarom zwarte mensen vaak op hun hoede zijn in buitenruimtes: omdat die ruimtes zo algemeen worden aangenomen dat ze van blanke mensen zijn. We hebben de politie gebeld en ons leven bedreigd terwijl barbecueën in parken, zwemmen in zwembaden, golfen , en aanblijven campings . Als reactie hierop zijn hele organisaties gebouwd om te begeleiden kinderen van kleur (meestal beschreven als te weinig middelen, hoewel dit niet alleen een klassenkwestie is) voor buitenactiviteiten.
In Colorado, een organisatie genaamd Zwarte meiden wandeling werd opgericht om zwarte vrouwen te helpen zich veiliger en minder alleen te voelen, omdat ze gebruik maakten van alle mooie buitenactiviteiten die de staat te bieden heeft. In pittoresk en vooruitstrevend Oregon, zwarte joggers worden ook vaak lastiggevallen en bedreigd.
Als je erover nadenkt, is het ziekelijk ironisch. Deze prachtige, levensondersteunende, ontzagwekkende plaatsen waar iedereen toegang toe zou moeten hebben voor hun mentale en fysieke gezondheid, zijn vaak plaatsen van racistisch geweld - tot het punt waar veel zwarte mensen zich ongemakkelijk voelen bij het betreden van parken, bossen, meren en stranden, zelfs in hun eigen buurt.
Het is bijna onmogelijk voor Amy Cooper om het gevoel te hebben gehad dat haar actueel leven - haar kloppend hart, haar gebrek aan rigor mortis, haar hersenactiviteit, haar lichaam niet aangetast door maden - werd in gevaar gebracht door Christian Cooper, een vogelaar die haar eenvoudig vroeg zich te houden aan de redelijke leibandwetten van New York City.
Maar omdat Christian een zwarte man was die zichzelf durfde te laten gelden in wat zij als haar ruimte beschouwde, had ze het gevoel dat hij het leven bedreigt dat ze denkt te verdienen - een leven waarin ze kan dicteren wie binnenkomt en wat er in witte ruimtes gebeurt.
Christian Cooper bedreigde haar leven als een fragiele blanke vrouw die heerschappij over zwarte mensen wenst. Hij bedreigde haar gevoel van suprematie. En daarvoor, besloot Amy Cooper, verdiende Christian Cooper het om zijn... actueel leven, zijn actueel kloppend hart.
Amy Cooper wist precies wat ze deed en probeerde een zwarte man te lynchen. Terwijl ik dit schrijf, verneem ik zelfs van een andere van mijn mensen die werd vermoord door een agent in Minneapolis, terwijl de agent knielde op de nek van de onbekende zwarte man, de man die worstelde om te ademen. Amy Cooper wist dat haar telefoon, haar blanke vrouwelijkheid en zelfs haar verdomde hond allemaal wapens waren die ze tegen Christian Cooper kon gebruiken, om haar kostbare ruimte te bewaken.
Blanke mensen zullen alle middelen gebruiken die ze tot hun beschikking hebben om hun ruimtes te beschermen: hun omheinde buurten, hun universiteiten, hun coffeeshops, hun kledingboetieks, hun concerten, hun voetbalwedstrijden. En als het om buiten gaat, zijn ze bijzonder verwilderd.