Er is iets mystieks aan de relatie tussen een ballerina en haar pointe-schoenen. Het juiste paar vinden is als het vinden van de juiste pas de deux-partner: de chemie moet perfect zijn. Ik herinner me dat ik aan mijn pointe-schoenmaker dacht als mijn goeroe - zij kreeg mij (of mijn voeten, hoe dan ook).
Na deCapezio 125-jarig jubileumgalaop maandagavond, die een eerbetoon was aan de band tussen danser en schoen, herontdekte ik deze video van het New York City Ballet waarin hoofdrolspeler Megan Fairchild door haar schoenen werd geprofileerd. Het is fascinerend. (En schattig: het blijkt dat senior directeur Wendy Whelan de 'schoenenmentor' van Fairchild is. Ze hielp Fairchild de beste manier te vinden om haar linten te naaien.)
Mijn favoriete onderdeel van de video is wanneer de dansers de fabriek van Freed of London bezoeken om hun 'makers' te leren kennen, de ambachtslieden die hun kostbare schoenen maken. Dat komt zelden voor: meestal ontmoeten makers en dansers elkaar nooit. Tijdens het Capezio-gala deed Craig Salstein van American Ballet Theatre, als 'maker' van collega-ABT-danseres Nicole Graniero, een soort fantasieduet met Graniero dat verrassend aangrijpend was. Uiteindelijk kwam Daniel Ulbricht van New York City Ballet binnen als de 'echte' partner van Graniero. En toch merkte ik dat ik voor Salstein wroette. Een goede partner is één ding. Maar een ballerina is geen ballerina zonder het juiste paar schoenen.