Het is moeilijk om de nieuwe documentaire Blood on Black Wall Street: The Legacy of the Tulsa Massacre te bekijken zonder het gewicht van de tragedie te voelen.
Toen ik me voorbereidde om te spreken met de Pulitzer Prize-winnende MSNBC-correspondent Trymaine Lee, die de documentaire presenteerde als onderdeel van de verslaggeving van NBCU Universal over Tulsa die op 27 mei begon, realiseerde ik me dat het een sluisdeur van vragen opende die we gewoon niet konden behandelen in de tijd die we hadden.
De documentaire blinkt uit in het verkennen van zowel de grotere, systemische krachten die de Black Tulsa-gemeenschap en zwarte gemeenschappen in het hele land beïnvloeden, als tragische details die je hart pijn doen.
Eén verhaal in het bijzonder, dat de documentaire bevat, resoneerde met Lee. Eldoris McCondichie was negen jaar oud toen haar moeder haar wakker maakte. Terwijl Eldoris en haar familie hun huis ontvluchtten, voegde ze zich bij andere zwarte families die over de spoorlijnen van de stad renden om te ontsnappen. Onderweg hoorde ze het geluid van bakstenen, stenen en ontploffende gebouwen. De kogels stuiteren van de treinrails en prikken in hun voeten, vertelde haar kleindochter Joi aan Lee. Kogels regenden gewoon over ons heen en ik was zo bang dat ik me terugtrok van mijn ouders en dit kippenhok tegenkwam met alle andere mensen, zei Eldoris in archiefbeelden uit 1999. 
Joi McCondichie, afstammeling van de Tulsa Race
Slachting | Foto door Brock Stoneham
Hoewel Eldoris het overleefde, deden veel zwarte mensen dat niet. Er zijn schattingen dat 100-300 mensen werden gedood.
Bloed op Black Wall Street Premières om 11:45 en op NBCNews.com en NBC News NOW.
Aanstaande zondag 30 mei wordt het ook uitgezonden op MSNBC om 22.00 uur ET, gestreamd op NBC's streamingdienst Peacock en uitgezonden op CNBC om 14.00 uur.
Lees hieronder voor meer inzichten van Lee en hoe het evenement uit 1921 vandaag de dag nog steeds relevant is. Het interview is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
ESSENCE: Telkens wanneer ik hoorde over het Tulsa Race Massacre toen ik opgroeide, werd het altijd ingelijst als een Tulsa Race Riot. Heb je een verschuiving opgemerkt waarbij mensen het begonnen te herformuleren als een bloedbad, en waarom denk je dat die verschuiving plaatsvond?
Trymaine Lee: Weet je, ik denk dat zwarte mensen, zeker zwarte mensen die in Tulsa wonen, altijd wisten dat er geen rellen waren. Een rel houdt in dat zwarte mensen een rol hebben gespeeld in hun eigen ondergang. Dat het gewoon deze chaos was aan beide kanten. Het is alsof er aan beide kanten goede mensen waren. Waar zwarte mensen eigenlijk al lang weten dat het een bloedbad was. Ik denk dat het recenter is - vanwege het werk van journalisten en omdat we nu de taal van systemisch racisme en blanke suprematie hebben en we in een betere positie zijn om dit soort gesprekken te voeren. De speler laden...
ESSENCE: Wat ik onder andere behoorlijk indrukwekkend vond aan de documentaire, is dat het een groter verhaal vertelt over bepaalde gebeurtenissen waarvan ons wordt verteld dat ze geschiedenis zijn en gemakkelijk te bevriezen in de tijd. Zoals, 1921, dat is 100 jaar geleden! Maar het grootste deel van de tijd brengt ons naar het heden en zegt: dit is wat er gebeurde door stadsvernieuwing [in Tulsa]. Dit is wat er nu gebeurt door gentrificatie. Dus kun je iets meer vertellen over hoe dat beleid nog steeds bestaat?
TL: Ik denk dat we allereerst moeten begrijpen dat we het hier over een spectrum hebben. Er is niet slechts één moment waarop zwarte mensen werden onderdrukt, niet slechts één moment waarop zwarte mensen tot slaaf werden gemaakt, toen werd de schakelaar omgedraaid en ineens hebben we volledige keuzevrijheid als Amerikaanse burgers. We zijn nog steeds niet op dat punt. Dus of we het nu hebben over de honderden jaren slavernij tot een uitbreiding van die onderdrukking in Jim Crow.
Die twee dagen, 31 mei en 1 juni 1921, waren onuitsprekelijke wreedheden waar onuitsprekelijk geweld plaatsvond. Maar daarna, zoals we begrijpen, is blanke suprematie een kenmerk van Amerika, het is geen aberratie. Er waren een aantal systemen en beleid en wetten om zwarte mensen in bedwang te houden. We zagen na de massamoord, een ontkenning van zwarte mensen om terug te krijgen wat van hen was gestolen.
Dan heb je de feitelijke, gewelddadige economische onteigening van een volk waarbij hun land werd ingenomen, in blanke handen werd gegeven, en [blanke families] konden dat generaties lang doorgeven en zwarte mensen hebben nooit de voordelen van die arbeid kunnen genieten en netwerk en alles wat ze hadden opgebouwd. Vervolgens, in het midden van de 20e eeuw, [heb je] stadsvernieuwing, onder het mom van het revitaliseren van deze gemeenschappen. Je hebt snelwegen die precies in het midden van hun gemeenschappen zijn geplaatst, waardoor deze [Black Tulsa]-gemeenschap nog verder wordt verdeeld. En zelfs vandaag de dag is de voetafdruk van Greenwood geslonken tot ongeveer een half blok. Waar je honderden zwarte bedrijven had, heb je er nu minder dan twee dozijn. Op dit moment zijn deze gemeenschappen op bepaalde manieren overgenomen en gecorporeerd.
Maar Tulsa is daar slechts één voorbeeld van. We zouden waarschijnlijk van de oostkust naar de westkust kunnen gaan en in elke staat een stop maken en een ander voorbeeld vinden van een of andere vorm van geweld die zich uitstrekt van blanke suprematie, of het nu bloedvergieten is, of stadsvernieuwing, of onderwijs, of wat dan ook. van beleid en tactieken die zwarte mensen hebben onteigend.
ESSENCE: Terugkomend op dit idee van geërfd trauma en geërfde rijkdom, of het gebrek daaraan. In het project van 1619 deed je een stuk over de raciale welvaartskloof. Kun je iets meer vertellen over, niet alleen Tulsa, maar hoe beleid zoals stadsvernieuwing en gentrificatie in het hele land de raciale welvaartskloof van vandaag beïnvloedt?
TL: We willen ervoor zorgen dat we het verleden met het heden verbinden. Het is duidelijk dat zwarte mensen in 2021 niet zomaar uit de lucht zijn gevallen met slechts een tiende van het gemiddelde vermogen dan het gemiddelde blanke gezin, toch? Er was een moment tijdens Wederopbouw Zwarte mensen kregen eindelijk een voorproefje van vrijheid en burgerschap. Wij zijn de enige mensen in dit land die helemaal opnieuw moeten beginnen, vanaf min 10. We waren niet in staat om massaal land te verzamelen, wat de belangrijkste welvaartsgenerator in dit land is. En Tulsa is een ander duidelijk voorbeeld van door de staat gesanctioneerd geweld, het wegnemen van kansen en het wegnemen van rijkdom.
ESSENCE: Naast het feit dat we onder een blank supremacistisch systeem leven, leven we in een kapitalistisch systeem dat ervoor zorgt dat er winnaars en verliezers zijn. Een van de uitingen hiervan is de manier waarop de wijk Greenwood wordt gentrified, dus het zusje in de film met de kapsalon die wordt uitgeprijsd. Er zijn bedrijven die willen binnenkomen omdat ze weten dat de grond waarde heeft. Tulsa's zwarte werkloosheidsrace is twee keer zo groot als die van blanke inwoners. Het armoedepercentage is bijna drie keer zo hoog. En er zijn niet genoeg zwarte bedrijven die kunnen worden opgericht om dat op te lossen. Heb je enige gedachten over de rol van het kapitalisme in het verhaal van Tulsa?
TL: Zolang we winst op mensen blijven stellen, zullen er altijd winnaars en verliezers zijn in Amerika, en we hebben besloten dat het prima is dat zwarte mensen, arme mensen en anderen de verliezers zijn. [In slavernij] waren we het meest waardevolle bezit in dit land: ons lichaam, ons vlees en botten. Zwartheid en ons lijden zijn geaccepteerd in dit land, en het kapitalisme heeft er zonder twijfel een hoofdrol in gespeeld.